เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 2098 ตอนพิเศษ กองเนื้อมนุษย์

บทที่ 2098 ตอนพิเศษ กองเนื้อมนุษย์

แค่อาศัยอารมณ์เท่านั้น เขาก็สามารถแสดงร่างปีศาจออกมาได้ เกรงว่าเรื่องราวครั้งนี้จะจัดการไม่ง่ายแล้ว

เมื่อมาถึงองค์กร กว่านหว่านกลับพบว่ามันแตกต่างจากที่เธอจินตนาการไว้มาก ทุกคนดูมีสีหน้าผ่อนคลาย เมื่อเห็นเธอเดินมา พวกเขาก็ทักทายอย่างร่าเริง

กว่านหว่าน “…”

ความชั่วร้ายของกว่านซีไม่น่ากลัวหรอกหรือ?

เธอเคยเห็นมาแล้ว

ความชั่วร้ายของกว่านซีเป็นการรวมตัวกันของความเลวร้ายและความน่าสะพรึงกลัว เป็นวิญญาณที่เกิดขึ้นภายใต้เจตนาร้ายของวิถีสวรรค์ในโลกอื่น แม้แต่ดวงวิญญาณก็เต็มไปด้วยความชั่วร้าย

กว่านหว่านรู้สึกกังวลขณะเดินมาถึงห้องขังที่กักตัวกว่านซี

รอบ ๆ ห้องขัง เจ้าหน้าที่ทุกคนมีสีหน้าไม่ดี ใบหน้าซีดเผือดกันหมด

หยวนเส้าหยินพยักหน้าให้กว่านหว่านแล้วถามว่า “คุณดูก่อนครับ จากนั้นพวกเราจะสอบถามคุณสักหน่อย”

กว่านหว่านพยักหน้า

เธอรู้สึกใจเต้นแรงจนแทบจะทะลุออกมาทางลำคอ เมื่อก้าวเข้าไปในห้องที่ติดกับห้องขัง กระจกทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าขนาดใหญ่ที่มองทะลุได้ทางเดียวก็แสดงให้เห็นภาพทั้งหมดภายในห้องขังชัดเจน

ข้างในนั้นไม่ใช่คนคนเดียวอีกต่อไป แต่เป็นกองเนื้อมนุษย์

แขนขาที่ถูกตัดขาดถูกเสียบอยู่ตามส่วนต่าง ๆ ของร่างกายอย่างไม่เป็นระเบียบ ลูกตามากมายกระจายอยู่ทั่วกองเนื้อ อวัยวะภายในร่างกายราวกับสูญเสียกฎเกณฑ์ ความบิดเบี้ยวทั้งหมดเคลื่อนไหวอยู่ภายนอกอย่างไร้ทิศทาง

กว่านหว่านขมวดคิ้วแล้วเดินเร็ว ๆ ไปที่ผนังกระจก

สถานการณ์แย่ลงกว่าเดิมและน่ากลัวมากขึ้น

“ทำไมถึงได้รุนแรงขนาดนี้?”

“ทำไมถึงได้สูญเสียการควบคุมขนาดนี้ล่ะ?”

เธอมองหยวนเส้าหยิน

หยวนเส้าหยินกล่าวว่า “นี่ยังไม่ใช่การสูญเสียการควบคุมที่สุดหรอกครับ คุณรอดูต่อไปสิ”

กว่านซีที่แบบนี้ กว่านหว่านไม่เคยเห็นมาก่อนเลย

นี่ยังมีการสูญเสียการควบคุมที่เหลวร้ายยิ่งกว่านี้อีกหรือ?

ภายในห้องขัง แขนที่เดิมทีปักอยู่บนก้อนเนื้อ จู่ ๆ ก็หลุดลงมา ดึงเส้นเลือดนับไม่ถ้วนก็หลุดตามมาด้วย แล้ววิ่งอย่างรวดเร็วไปทางประตูทางออก

ตามมาด้วยมืออีกข้างหนึ่ง เท้า…และต่อมาคือหัวใจกับอวัยวะต่าง ๆ

ในชั่วพริบตานั้น ราวกับว่าแขนขาและอวัยวะทั้งหมดต่างมีชีวิตของตัวเอง ทั้งหมดมีชีวิตชีวาขึ้นมา

พวกมันเริ่มสนทนากัน เริ่มขยับไหวจนกระทั่งศีรษะถูกบีบออกมาจากร่างกาย

ศีรษะนี้ถูกถลกหนังออก ในเบ้าตาที่ว่างเปล่าสามารถเห็นเลือดเนื้อที่กำลังบิดเบี้ยว กะโหลกศีรษะที่ถูกเปิดออก ทำให้เห็นสมองที่กำลังสั่นไหวอยู่ข้างใน

กว่านหว่านรู้สึกสะท้านในใจ เธอเอามือทั้งสองแนบกับกระจก “เขายังมีสติอยู่หรือเปล่า? ทำไมพวกคุณไม่หยุดเขา?”

“ถ้าพวกคุณหยุดเขาไม่ได้ ก็ปล่อยให้ฉันเข้าไปหยุดเขาเอง”

“เราปล่อยให้เขาเป็นแบบนี้ต่อไปไม่ได้อีกแล้ว ถ้าปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อ เขาจะสูญเสียสติสัมปชัญญะ แม้แต่วิญญาณก็จะมีปัญหาได้”

เมื่อเทียบกับความกังวลของเธอ ทุกคนในองค์กรกลับดูสงบนิ่งมาก แม้แต่หยวนเส้าหยินก็ยังมีท่าทีผ่อนคลาย “คุณวางใจได้…”

“ฉันจะวางใจได้ยังไง!”

กว่านหว่านโกรธจัด

“คุณรู้ไหมว่าสถานการณ์ที่เลวร้ายแบบนี้จะสร้างความเสียหายให้กับเขามากแค่ไหน? มันจะส่งผลกระทบถึงวิญญาณของเขา ถ้าแขนขาและอวัยวะทั้งหมดเหล่านี้เกิดมีสติสัมปชัญญะของตัวเองขึ้นมา คุณจะให้เขาทำยังไง?”

ไม่ใช่ว่าอวัยวะหนึ่งมีวิญญาณหนึ่ง นิ้วมือนิ้วหนึ่งมีความคิดอย่างหนึ่งหรอกหรือ?

หยวนเส้าหยิน “หมอกว่าน คุณใจเย็น ๆ หน่อยเถอะครับ”

“ฉันจะใจเย็นได้ยังไง”

หยวนเส้าหยินชี้ไปทางห้องขัง “คุณดูสิ”

กว่านหว่านมองไปทางนั้น

หญิงสาวคนหนึ่งที่มีผมหางม้าไม่รู้ว่ามาปรากฏตัวในห้องขังตั้งแต่เมื่อไหร่ ในมือของเธอถือแส้สีทอง แส้นั้นเลื่อนผ่านฝ่ามือเบา ๆ แส้ที่เปื้อนเลือดสด ฟาดไปยังแขนขาและอวัยวะที่กระจัดกระจายอยู่โดยตรง

อวัยวะที่เดิมมีชีวิตอยู่แล้ว ราวกับสูญเสียสติในชั่วพริบตา อ่อนปวกเปียกลงกับพื้น ค่อย ๆ ถูกร่างกายดูดซึมไป

จากนั้นแส้ก็ฟาดลงบนก้อนเนื้อ อวัยวะที่ยุ่งเหยิงราวกับถูกขับไล่ให้ค้นพบปัญหาของตัวเอ’

แม้แต่ก้อนเนื้อก็ค่อย ๆ ฟื้นคืนสู่รูปร่างมนุษย์

เรื่องนี้ได้ชนต้นฉบับล่าสุดแล้ว จำนวนตอนอัปเดตจะเป็นไปตามที่ต้นฉบับเผยแพร่นะคะ