หลินหร่วน : สาวน้อยพลังซอมบี้ - ตอนที่ 1135 ความรักและการปลดปล่อย

ตอนที่ 1135 ความรักและการปลดปล่อย

เมื่อมองไปยังคนบนกำแพงเหล่านั้น เฉาหยูก็อดไม่ได้ที่จะตัวสั่นด้วยความเคียดแค้น

คนเหล่านั้นไม่ใช่ตัวปลอม ล้วนเป็นคนในครอบครัวของเขาทั้งสิ้น !

เขาไม่เชื่อใจเจ้าบ้าเฮ่อเหลียนจวิ้น แต่ก็ไม่กล้าส่งตัวปลอมไปให้ศัตรู เพราะเฮ่อเหลียนจวิ้นสนิทสนมกับตงเมี่ยวซิน เกรงว่าเขาคงจำได้แม้กระทั่งขนบนใบหน้าของนาง ที่นี่อยู่ไกล ยังสามารถใช้ขู่เฮ่อเหลียนจวิ้นได้อีกสักพัก แต่หากส่งตัวปลอมให้อีกฝ่าย จะต้องถูกมองออกในทันทีอย่างแน่นอน เมื่อถึงเวลานั้นคนในครอบครัวของเขาจะต้องมีจุดจบที่น่าอนาถ

ในขณะที่เฉาหยูกำลังลังเลอยู่นั้น เฮ่อเหลียนจวิ้นก็เริ่มนับถอยหลัง “10 9 8…”

เฉาหยูรีบข่มขู่ว่า “เฮ่อเหลียนจวิ้น หากเจ้ากล้าผลักพวกเขาลงมา ข้าจะบั่นหัวตงเมี่ยวซินทันที ! ”

เฮ่อเหลียนจวิ้นแน่นหน้าอกทันใด แต่เขาก็ยังฝืนนับต่อ “5…”

พอนับมาถึงเลขสอง นายทหารบนกำแพงเมืองก็ได้ลากตัวประกันผู้หนึ่งไปด้านหน้า เตรียมผลักคนลงไปจากกำแพง หลังจากเฮ่อเหลียนจวิ้นนับเสร็จ เฉาหยูรีบเอ่ยกับชูหยุนที่ถูกมัดไว้ว่า “ยังไม่รีบขอให้เขาช่วยอีก ! หากทำให้ข้าเสียการใหญ่ ข้าจะสับเจ้าให้เละเป็นหมื่น ๆ ชิ้น ! ”

ชูหยุนตกใจกลัวจนตัวสั่น นางรีบตะโกนไปบนกำแพงเมืองทันใด “เฮ่อเหลียน ช่วยข้าด้วย…”

นางฝึกเสียงมาเป็นพิเศษ ดังนั้นเสียงของนางจึงเหมือนเสียงของตงเมี่ยวซินเป็นอย่างมาก ผนวกกับคนของเฉาหยูศึกษาคำเรียกระหว่างตงเมี่ยวซินและเฮ่อเหลียนจวิ้นมาเป็นพิเศษ ดังนั้นการที่นางตะโกนออกไปแบบนั้นจะต้องไม่มีปัญหาอย่างแน่นอน

เดิมทีเฮ่อเหลียนจวิ้นยังคงลังเล แต่หลังจากได้ยินเสียงร้องขอความช่วยเหลือที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัวนั่นแล้ว เขาก็เผยแววตามีความสุขออกมาทันใด

นั่นไม่ใช่เมี่ยวซิน ! ทว่าเป็นตัวปลอมต่างหาก !

เมี่ยวซินตัวจริงจำเรื่องราวในอดีตของพวกเขาไม่ได้ ดังนั้นนางย่อมไม่เรียกเขาว่าเฮ่อเหลียนอย่างแน่นอน ! แม้ว่าเฉาหยูจะบอกฐานะที่แท้จริงของเขากับเมี่ยวซิน เมี่ยวซินก็ยังจะเรียกเขาว่าพี่เยว่อยู่ดี !

เฉาหยูผู้นี้ คิดจะเอาตัวปลอมมาหลอกเขาอย่างนั้นหรือ !

ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ก็อย่าหาว่าเขาใจร้ายเลย

ด้วยเหตุนี้หลังจากนับถึงหนึ่งแล้ว เฮ่อเหลียนจวิ้นจึงสั่งให้แก้มัดตัวประกันที่ยืนอยู่บนขอบกำแพง แล้วถีบลงไปทันที

เฉาหยูเห็นบุตรชายคนโตของตนเองถูกถีบลงมาจากกำแพงเมือง เขาเลยกรีดร้องด้วยความปวดร้าว “เฮ่อเหลียนจวิ้น ข้าจะฆ่าเจ้าให้ได้ ! ”

เฮ่อเหลียนจวิ้นตะโกนกลับไปพร้อมด้วยรอยยิ้มเย็นชา “ได้ เจิ้นจะรอ”

ในขณะที่เอ่ย เฮ่อเหลียนจวิ้นหันไปมองชูหยุนผู้นั้น แล้วแสร้งทำเป็นตะโกนบอกนางด้วยความรัก “เมี่ยวซิน อดทนหน่อยนะ ข้าจะช่วยเจ้าให้ได้ ข้าจะใช้ครอบครัวของกบฏเฉาเป็นตัวประกัน หากครอบครัวมันตายหมดแล้ว แต่ยังไม่ยอมปล่อยตัวเจ้าอีก เช่นนั้นข้าจะส่งทหารไปรบกับมัน ทางฝั่งของข้ามีจำนวนมากกว่า มันสู้ข้าไม่ได้เป็นแน่ เจ้ารอข้าก่อนนะ ! ”

จากนั้นเฮ่อเหลียนจวิ้นก็เริ่มนับถอยหลังอีกครา “10 9…”

เฉาหยูรู้สึกโมโหเป็นอย่างมาก เขาชักกระบี่ออกมา แล้วแทงใส่ชูหยุนทันที

“เฮ่อเหลียนจวิ้น หากเจ้าผลักคนในครอบครัวของข้าลงมาหนึ่งคน ข้าจะแทงนางหนึ่งแผล ! จุดอ่อนของข้าและเจ้าอยู่ในมือของกันและกัน พวกเรามาแข่งกัน ดูสิว่าผู้ใดจะขาดใจตายก่อนกัน ! ”

ชูหยุนกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด “เฮ่อเหลียน ช่วยข้าด้วย รีบมาช่วยข้าเร็วเข้า ข้าเจ็บ เจ็บมากยิ่งนัก…”

เฮ่อเหลียนจวิ้นแสร้งทำเป็นเดินวนอยู่บนกำแพงเมืองด้วยความร้อนรน “เฉาหยู เจ้ากล้าทำร้ายเมี่ยวซิน ข้ายอมสู้ตาย ! ทหาร ผลักลงไปอีกหนึ่งคน ! ”

ทหารรีบทำตามคำสั่ง เขาลากตัวประกันผู้หนึ่งมาขอบกำแพง แล้วผลักลงไปทันที

เฉาหยูกรีดร้องอย่างบ้าคลั่ง จากนั้นก็แทงไปที่ร่างของชูหยุนอีกครา

เฮ่อเหลียนจวิ้นจึงให้ทหารลากคนตระกูลเฉาออกมาอีกสองคน

ตอนที่หลินหร่วนเดินทางมาถึง นางเห็นคนบ้าคนหนึ่งกำลังผลักคนลงมาจากกำแพง ส่วนอีกคนก็ตวัดกระบี่แทงสตรี

“เฮ่อเหลียนจวิ้น เจ้าบ้าพอหรือยัง ? ! ”

หลินหร่วนเดินเข้าไปผลักเฮ่อเหลียนจวิ้น “เจ้าเป็นบ้าไปแล้วหรืออย่างไร ! เจ้าเห็นชีวิตคนเป็นของเล่นหรือ ? เจ้ากลายเป็นฆาตกรที่ฆ่าคนโดยไม่กะพริบตาตั้งแต่เมื่อใดกัน ? ”

เฮ่อเหลียนจวิ้นตอบกลับด้วยดวงตาแดงก่ำ “หากเขาไม่แตะต้องเมี่ยวซิน ข้าย่อมไม่แตะต้องคนในครอบครัวของเขาอยู่แล้ว ! นับตั้งแต่เขาส่งคนไปจับเมี่ยวซิน คนในครอบครัวของเขาก็ถูกกำหนดให้ตายสถานเดียว ข้ายอมปล่อยให้พวกมันมีชีวิตรอดมาถึงตอนนี้ก็นับว่ามีเมตตามากแล้ว ! ”

หลินหร่วนอยากจะตบบ้องหูเขาสักคราจริง ๆ “เฮ่อเหลียนจวิ้น เจ้าอย่าลืมตัวตนและสิ่งที่ได้เรียนรู้มาล่ะ ! ”

นางทนดูเฮ่อเหลียนจวิ้นทำพฤติกรรมแบบนี้ไม่ไหวจริง ๆ นางเข้าใจในความวิตกกังวลของเฮ่อเหลียนจวิ้น แต่การฆ่าคนโดยไม่กะพริบตา นางคิดว่ามันเกินไปหน่อย

ด้วยความเข้าใจที่นางมีต่อตงเมี่ยวซิน ตงเมี่ยวซินก็คงยอมรับวิธีการแบบนี้ไม่ไหวเช่นกัน

“เลิกบ้าได้แล้ว ข้าหาเมี่ยวซินพบแล้ว”

เฮ่อเหลียนจวิ้นชะงักงัน จากนั้นก็เข้ามาจับไหล่หลินหร่วน แล้วเอ่ยถามด้วยความตื่นเต้นว่า “นางอยู่ที่ใด ? บาดเจ็บหรือไม่ ? หวาดกลัวหรือไม่ ? เหตุใดถึงไม่พานางมาด้วยเล่า ? ”

หลินหร่วนกลอกตาใส่เฮ่อเหลียนจวิ้นหนึ่งครา แล้วเอ่ยออกมาว่า “พามาดูเจ้าฆ่าคนน่ะหรือ ? ”

เฮ่อเหลียนจวิ้นชะงักไปชั่วครู่ พอนึกถึงท่าทางขี้กลัวของตงเมี่ยวซิน เขาจึงไม่กล้าลงมือต่อ

หลินหร่วนเอ่ยออกมาเสียงเบาว่า “ตอนนี้เมี่ยวซินปลอดภัยดี เฮ่อเหลียนจวิ้น เจ้าจะจัดการเฉาหยูอย่างไรก็ได้ แต่ข้าต้องเตือนเจ้าสักหน่อย แม้ว่าเมี่ยวซินจะสูญเสียความทรงจำ แต่นางยอมรับเรื่องเช่นนี้ไม่ได้หรอกนะ หากคิดจะปกป้องแคว้นและคนรักของตนเอง ก็ต้องต่อสู้อย่างถูกต้องยุติธรรม ข้าไม่ชอบวิธีการของพวกเจ้าอย่างถึงที่สุด”

หลังจากเฮ่อเหลียนจวิ้นฟังจบ เขาก็ระเบิดเสียงหัวเราะออกมาทันใด “ข้าไม่ใช่เจ้า ไม่ได้ยิ่งใหญ่เหมือนเจ้า ข้ารู้แค่ว่าคนที่เป็นดั่งชีวิตของข้าถูกเฉาหยูจับตัวไป เขาคิดจะใช้เมี่ยวซินควบคุมข้า เช่นนั้นข้าก็จะตอบแทนเขาด้วยวิธีการเดียวกัน ! ศัตรูใช้วิธีใด เราก็ต้องใช้วิธีนั้น ข้าไม่คิดว่าเป็นเรื่องเลวร้ายอันใด”

หากไม่ถูกบีบให้จนมุม เขาก็ไม่อยากทำแบบนี้เช่นกัน

ทว่าเฉาหยูไม่เหลือทางเลือกให้เขา ดังนั้นเขาจึงต้องใช้วิธีการสุดโต่งเช่นนี้

เขามีชีวิตมาสองชาติแล้ว แต่เพิ่งเคยมีความรักคราเป็นคราแรก

แต่ก่อนเขาไม่มีความสามารถ ทำให้เมี่ยวซินต้องเผชิญหน้ากับความทุกข์มากมายเพียงนั้น ทว่าตอนนี้เขามีพลังอำนาจแล้ว หากผู้ใดกล้าแตะต้องเมี่ยวซิน เขาจะทำให้คนผู้นั้นต้องชดใช้ !

หลินหร่วนคิดว่าเจ้าหมอนี่ไม่ยอมเชื่อฟังเลย

ไม่ได้พบกันเพียงแค่ไม่กี่ปี เฮ่อเหลียนจวิ้นเปลี่ยนไปมากจริง ๆ เปลี่ยนไปจนแทบไม่เหมือนคนเดิม ได้ยินเฟยซุ่ยบอกว่ามีแต่ตอนอยู่ต่อหน้าตงเมี่ยวซินเท่านั้น เฮ่อเหลียนจวิ้นถึงจะเผยตัวตนโง่เขลาออกมา

เมื่อนึกถึงเรื่องที่เฮ่อเหลียนจวิ้นต้องเผชิญในช่วงหลายปีมานี้ หลินหร่วนก็รู้สึกว่าไม่อาจโทษเขาฝ่ายเดียวได้

เพราะนางไม่ใช่เฮ่อเหลียนจวิ้น นางไม่ได้เผชิญกับเรื่องที่เกิดขึ้นในช่วงหลายปีมานี้ด้วยตนเอง เพียงได้ยินมาจากผู้อื่นเท่านั้น นางรู้สึกว่าเฮ่อเหลียนจวิ้นเก่งมากแล้ว

หากเปลี่ยนเป็นผู้อื่น อาจจะบ้าไปนานแล้วก็ได้

ทว่าเฮ่อเหลียนจวิ้นกลับยังรักษาจิตใจของตนเองเอาไว้ได้ ถือว่าเขาทำหน้าที่ได้ดีมากแล้ว

เหตุใดเฮ่อเหลียนจวิ้นถึงยืนกรานจะใช้ชีวิตร่วมกับตงเมี่ยวซินให้ได้ล่ะ ?

เพราะตงเมี่ยวซินไม่ได้เป็นความรักความผูกพันเพียงหนึ่งเดียวของเฮ่อเหลียนจวิ้นเท่านั้น แต่นางยังเป็นคนช่วยปลดปล่อยเขาจากความทุกข์อีกด้วย