ผมย้อนอดีตมาเปลี่ยนชะตายุค 80 (นิยายแปล) - ตอนที่ 1021 แค่อยากแบ่งเบาภาระของนายก็เท่านั้น

ตอนที่ 1,021 แค่อยากแบ่งเบาภาระของนายก็เท่านั้น

มุมปากของจางอี้เต๋อกระตุกอย่างรุนแรง แต่เขาต้องยอมรับว่าผู้ชายคนนี้พูดถูกทุกประการ

อย่างน้อยที่สุด ทางภาครัฐก็ได้จ่ายเงินจำนวนนี้ให้ จึงมีสิทธิ์ที่จะกำกับดูแลอย่างถูกต้องว่าเป็นงานด้านการศึกษาที่ได้รับมอบหมายจากทางภาครัฐ และจะต้องทำให้สำเร็จ

ผู้ที่ไม่สำเร็จการศึกษา อาจถูกลงโทษด้วยการจ่ายเงินชดเชยที่ทางภาครัฐเสียไป

ซึ่งก่อนหน้านี้เขายังคิดเหตุผลดี ๆ ไม่ออก คราวนี้ด้วยความช่วยเหลือจากเจียงเสี่ยวไป๋ เขาก็สามารถนำไปปรับใช้และยังมีเหตุผลดี ๆ ที่จะให้พวกเขาตั้งใจเรียน

จางอี้เต๋อรู้สึกสะเทือนใจเล็กน้อย

ยังไงก็ตาม หากทางภาครัฐต้องจัดสรรค่าเล่าเรียนให้แต่ละคน คนละ 1,200 หยวน หนึ่งร้อยคนก็มากกว่า 120,000 หยวน ซึ่งเป็นเงินจำนวนมหาศาล

มันจึงทำให้เขาลังเลขึ้นมาอีกครั้ง

เจียงเสี่ยวไป๋ดูเหมือนจะเข้าใจความคิดของจางอี้เต๋อ จึงยื่นบุหรี่ให้เขา และพูดด้วยรอยยิ้ม “นายกเทศมนตรีจาง ไม่ต้องกังวล เงิน 1,200 หยวนจากทางภาครัฐ เป็นเพียงปากเปล่า ซึ่งทางภาครัฐไม่จำเป็นต้องจ่ายเงินจำนวนนี้”

อา ?

จางอี้เต๋อตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็มีความสุข และมองเจียงเสี่ยวไป๋ด้วยสายตาชื่นชม

คนหนุ่มแบบเขามีความคิดที่นอกกรอบและยืดหยุ่นมาก

“เอาล่ะ งั้นก็ตามนี้ ! ”

“สำหรับนักเรียน 100 คนชุดแรก หน่วยงานรัฐวิสาหกิจของพวกเขา จะต้องรับผิดชอบค่าเล่าเรียน 1,200 หยวนต่อคน และทางภาครัฐจะออกเงินช่วยอุดหนุนอีกคนละ 1,200 หยวน”

“ทางภาครัฐใช้เงินไปมากมายแบบนี้ ก็พิสูจน์ให้เห็นว่าทางภาครัฐมุ่งมั่นอย่างมากที่จะปลูกฝังความสามารถในการบริหารจัดการให้กับผู้บริหารของรัฐวิสาหกิจ มาดูกันว่า ด้วยวิธีนี้ มีใครบ้างที่ยังไม่ตั้งใจเรียนอีก ! ” จางอี้เต๋อพูดผ่านไรฟัน

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มและพูดว่า “เอาล่ะ แค่นายกเทศมนตรีจางทำตามที่ผมบอก เรื่องนี้ก็จะเป็นไปได้ด้วยดีแน่นอนครับ ! ”

หลังจากพูดอย่างนั้น เขาก็เปลี่ยนเรื่องทันทีและพูดว่า “แล้วยังมีธุระอะไรอีกไหมครับ ? ”

จางอี้เต๋อเหลือบมองเจียงเสี่ยวไป๋แล้วพูดว่า “นี่ก็กลางเดือนพฤษภาคมแล้ว และโรงเรียนประถมชิวซัวของนายก็ใกล้จะเสร็จสมบูรณ์แล้ว”

ขณะที่เขากำลังพูดอยู่ เขาก็จำฉากที่เขาไปเยี่ยมชมสถานที่ก่อสร้างของโรงเรียนประถมซิวซัวเมื่อวันก่อนได้ แม้ว่าจะยังไม่เสร็จสมบูรณ์ แต่อาคารหลักก็เสร็จแล้ว และกำลังตกแต่งภายใน ซึ่งจะได้เห็นแล้วว่าโรงเรียนจะเป็นยังไงหลังจากที่มันสร้างเสร็จ

ต้องบอกว่าโรงเรียนแห่งนี้ออกแบบมาได้สวยจริง ๆ

ดูสวยและทันสมัยมากกว่าโรงเรียนประถมชิงโจวหมายเลข 1 มาก และมีสิ่งอำนวยความสะดวกมากมายและครบครัน

ไม่ต้องพูดถึงเรื่องกระดานดำเลย มันไม่เหมือนกับโรงเรียนอื่น ๆ ที่เอากระดานสี่เหลี่ยมมาติดไว้ที่ผนังหน้าห้องเรียน บางโรงเรียนถึงกับตั้งชั้นวางไม้มาไว้ที่หน้าห้องเรียนและเอากระดานดำมาตั้งไว้

เพราะกระดานดำที่โรงเรียนประถมศึกษาซิวซัว เป็นกระดานดำสี่กระดานที่สามารถเลื่อนขึ้นลงได้ และสามารถใช้ซ้ำได้อีก

นอกจากนี้ หลาย ๆ สิ่งที่แตกต่างจากโรงเรียนอื่น ๆ ก็ทำให้เขาตกใจเช่นกัน

อย่าเพิ่งคิดเกี่ยวกับเรื่องนั้น ในตอนนี้และมาลงมือทำธุรกิจกันดีกว่า

จางอี้เต๋อดึงความคิดของเขากลับมา และกล่าวว่า “เมื่อดูความคืบหน้าของงานก่อสร้างแล้ว คงจะไม่มีปัญหากับภาคการศึกษาใหม่ที่จะเริ่มต้นในเดือนกันยายนนี้ แล้วตอนนี้นายได้เตรียมครูที่จะมาสอนแล้วหรือยัง ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋คิดถึงอะไรบางอย่าง และพูดด้วยรอยยิ้ม “อย่ากังวลไปเลยท่านผู้นำ ทางเราได้คัดเลือกครูที่จะมาสอนแล้วหลังจากที่โรงเรียนอื่นปิดเทอมฤดูร้อน เราได้ให้ครูของโรงเรียนประถมซิวซัวเข้ารับการอบรมก่อนเริ่มงานหนึ่งเดือน เพื่อให้แน่ใจว่าเดือนกันยายนเมื่อโรงเรียนเปิด พวกเขาจะทำหน้าที่ได้ดียิ่งขึ้น”

เมื่อจางอี้เต๋อได้ยินสิ่งที่เขาพูด ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกแย่เล็กน้อย และพูดว่า “นายจ้างครูจากโรงเรียนประถมอื่นมากี่คนแล้ว ? ”

ในเมืองชิงโจวมีโรงเรียนประถมศึกษาเพียงสามแห่ง และมีครูจำนวนไม่มากเท่าไหร่ เขากังวลมากว่าเจียงเสี่ยวไป๋จะแย่งชิงครูจากโรงเรียนอื่นมามากเกินไป ซึ่งจะส่งผลกระทบต่อโรงเรียนอื่นได้

ท้ายที่สุดแล้ว เงินเดือนที่เจียงเสี่ยวไป๋ให้ ต้องสูงกว่าที่อื่นอยู่แล้ว

น้ำไหลลงสู่ที่ต่ำ มนุษย์ขึ้นสู่ที่สูงเสมอ

แม้ว่าทางภาครัฐต้องการจะสั่งไม่ให้ทำแบบนี้ แต่ก็ไม่สามารถหยุดมันได้

เจียงเสี่ยวไป๋พูดด้วยท่าทางใจเย็น “ไม่มากหรอกครับ โรงเรียนประถมศึกษาซิวซัว รับสมัครเฉพาะนักเรียนอนุบาลในปีแรกนี้ โดยมีแผนจะรับสมัครทั้งหมดเพียง 10 ห้อง ดังนั้นผมจึงจ้างครูมาเพียง 30 ถึง 40 คนเท่านั้น”

จางอี้เต๋อมองเจียงเสี่ยวไป๋ด้วยความประหลาดใจ จ้างครูมา 30 ถึง 40 คน ในคราวเดียว นี้ยังถือว่าน้อยอยู่อีกเหรอ ?

แบบนี้ถ้าหากว่าเปิดรับสมัครนักเรียนชั้นอนุบาลจนถึงประถมศึกษาปีที่ 6 ทั้งหมด ไม่เอาครูถึงสองสามร้อยคนเลยเหรอ !

โรงเรียนประถมชิงโจว หมายเลข 1 ตอนนี้มีครูทั้งหมดกี่คนกัน

ไม่ใช่ว่ามีเพียง 10 กว่าคนเท่านั้นเหรอ !

จางอี้เต๋อพูดอะไรไม่ออก

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้ม “ท่านผู้นำไม่ต้องกังวล เรื่องหาครู ผมเป็นคนหาเองทั้งหมด จะไม่แย่งครูจากโรงเรียนอื่นมาเยอะแน่นอน ”

จางอี้เต๋อพูดด้วยความโกรธ “งั้นฉันต้องขอบคุณสำหรับความเมตตาของนายสินะ ! ”

ตอนแรกเขาคิดว่าเจียงเสี่ยวไป๋จะไม่พูดอะไรเพราะคงจะมีความละอายใจบ้าง แต่เจียงเสี่ยวไป๋ยอมรับมันและพูดว่า “นายกเทศมนตรีจาง ไม่ต้องกังวล ในครูที่ผมเลือกมา 40 คนนี้ ได้คัดเลือกมาจากครูที่เกษียณอายุ 8 คน ครูที่เพิ่งเรียนจบปริญญาตรี 6 คน ครูที่เพิ่งจบจากโรงเรียนทั่วไปอีก 7 คน และยังมีที่ไม่ใช่ครู ซึ่งคัดเลือกมาจากตำแหน่งอื่นอีก”

“ดูสิ แค่นี้ก็มีมากกว่ายี่สิบคนแล้ว ! ”

“ดังนั้นครูที่ผมจ้างมาจากโรงเรียนอื่น ยังไม่ถึงครึ่งด้วยซ้ำ”

“บางคนก็เป็นครูของโรงเรียนมัธยมต้นและมัธยมปลายที่มาจากชนบท ส่วนครูที่ได้รับคัดเลือกจากโรงเรียนประถมศึกษาสามแห่งในเมืองเรานั้น มีเพียงสองถึงสามคนเท่านั้นครับ”

“มันจะไม่ส่งผลกระทบแน่นอน”

จางอี้เต๋อถอนหายใจด้วยความโล่งอก หากเป็นแบบนี้ มันก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร

และยอมรับได้

เขาก็แค่อยากจะเตือนว่า ต้องไว้หน้าทางภาครัฐบ้าง อย่าคิดที่จะแย่งครูเหล่านี้ไปมากเกินไป

แต่ก่อนที่เขาจะได้เปิดปาก เจียงเสี่ยวไป๋ก็กล่าวว่า “แต่จากนี้ไป ทุกปี ๆ ผมจะจ้างครูจากโรงเรียนทั้งสามแห่งนี้มาปีละสี่ถึงห้าคน ! ”

จางอี้เต๋อแทบจะเซเมื่อได้ยิน

คุณบอกว่าจะทำแบบนี้ทุกปี งั้นก็แสดงว่าหากทำแบบนี้ไปอีก 6 ปี ก็ต้องมีครู 20-30 คนที่ถูกแย่งไป !

ถ้าขุดแบบนี้ต่อไป กำแพงเมืองต้องพังลงแน่ !

“ไม่ได้ ! ” จางอี้เต๋อปฏิเสธอย่างเด็ดขาดและพูดเสียงดัง “นายไม่สามารถมาแย่งครูจากโรงเรียนทั้งสามแห่งได้อีก”

เจียงเสี่ยวไป๋ไม่สนใจและพูดว่า “นายกเทศมนตรีจาง ผมเองก็ไปเปลี่ยนใจพวกเขาไม่ได้ซะด้วยสิ เพราะหลังจากที่ผมลงประกาศรับสมัครครูไป ครูจำนวน 50-60 คนก็รีบมาสมัครทันที ซึ่งครูของโรงเรียนประถมศึกษาชิงโจวหมายเลข 1 ผมก็เลือกมาเพียง 4 คนเท่านั้น”

“ดูสิ ผมก็พยายามคิดถึงโรงเรียนประถมชิงโจวหมายเลข 1 แล้วนะ”

“ไม่อย่างนั้นผมคงรับเพิ่มมาอีก 2-3 คน”

มุมปากของจางอี้เต๋อกระตุกอย่างรุนแรง

แต่เขาก็รู้ว่าเจียงเสี่ยวไป๋พูดความจริง เพราะผลประโยชน์ที่เขาเสนอออกมานั้นสูงกว่าที่อื่นหลายเท่าตัว

เฮ้อ… เกี่ยวกับเรื่องการรับสมัครครูของเจียงเสี่ยวไป๋ ต่อจากนี้เขาคงไม่สามารถอยู่เฉย ๆ ต่อไปได้ และต้องออกมาควบคุมเรื่องนี้อย่างจริง ๆ จัง ๆ สักที

เขามองไปที่เจียงเสี่ยวไป๋ด้วยสายตาที่ลึกซึ้งแล้วพูดว่า “เสี่ยวไป๋ ฉันจะหารือเรื่องนี้กับรองนายกเทศมนตรีหลี่และผู้อำนวยการหลัน นับจากนี้เป็นต้นไป สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานจะจัดสรรครูให้กับนายเอง”

เมื่อเจียงเสี่ยวไป๋ได้ยินแบบนั้น เขาก็รีบปฏิเสธทันที

“นายกเทศมนตรีจาง ผมและรองนายกเทศมนตรีถังเคยทำข้อตกลงกันมาก่อน ตอนที่เขารับผิดชอบด้านการศึกษา ว่าผมจะรับผิดชอบในเรื่องการหาครูมาสอนโรงเรียนเอกชนของผมเอง ”

“ใช่ และผู้อำนวยการหลันก็รู้เรื่องนี้ครับ ”

“จะกลับคำพูดได้ยังไง”

จางอี้เต๋อเม้มริมฝีปาก แต่ถ้านายไม่เปลี่ยนแนวทาง นายก็จะทำลายโรงเรียนทั้งสามแห่งในเมืองชิงโจวลงในที่สุด

เพื่อประโยชน์ของสถานการณ์โดยรวม นี่เป็นวิธีเดียวเท่านั้นที่จะแก้ปัญหานี้

เขายิ้มและพูดว่า “เสี่ยวไป๋ แม้ว่าฉันจะพูดไปแล้วในตอนแรกว่านายได้ช่วยเหลือเมืองชิงโจวมามากมาย ฉันในฐานะนายกเทศมนตรี จะกลับคำกับนายได้ยังไง ”

“ไม่เป็นไร งั้นเรามาตกลงกันดีกว่า ! ”

“ฉันแค่เป็นห่วงนาย และอยากที่จะแบ่งเบาภาระของนายก็เท่านั้น”