ผมย้อนอดีตมาเปลี่ยนชะตายุค 80 (นิยายแปล) - ตอนที่ 1070 เจียงเสี่ยวไป๋มีลูกเล่นเยอะมาก

ตอนที่ 1070 เจียงเสี่ยวไป๋มีลูกเล่นเยอะมาก

“เอาล่ะ ด้วยสมาคมอุตสาหกรรมและหอการค้า เราสามารถทำได้ แม้ว่าเราจะต้องทำเรื่องขออนุมัติถึงสองครั้งก็ตาม ! ”

หลินเจียจวินพยักหน้าเห็นด้วย

เจียงเสี่ยวไป๋พูดว่า “แต่แค่นี้ยังไม่พอ ! ”

ได้ยินแบบนั้น หลินเจียจวินก็ถามด้วยความประหลาดใจ “แล้วนายยังอยากทำอะไรอีกล่ะ ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้ม “สมาคมอุตสาหกรรมและหอการค้ามักจะให้ความรู้สึกที่เป็นทางการเกินไป ซึ่งไม่เอื้ออำนวยต่อการสำรวจทรัพยากรในเชิงลึก”

“ดังนั้น เราจำเป็นต้องสร้างรูปแบบใหม่ เพื่อให้การสื่อสารลึกซึ้งยิ่งขึ้น”

หลินเจียจวินถามออกมาด้วยสีหน้าสับสน “แล้วนายคิดว่าเราต้องทำอย่างไร ? ”

เขาคิดวิธีอื่นไม่ออกจริง ๆ

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “มันง่ายมาก ก็แค่ทำเป็นสโมสร ! ”

หืม ?

หลินเจียจวินตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง และถามว่า “สโมสร ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้า “ใช่ เราก็แค่สร้างสโมสรขึ้นมา มันก็ไม่ต่างจากสมาคมอุตสาหกรรม เพียงแต่เราต้องสร้างสโมสรจำนวนมากในเมืองต่าง ๆ ”

หลินเจียจวินต้องชื่นชมสิ่งที่เจียงเสี่ยวไป๋คิดในใจ ทั้งสามวิธีดูเหมือนจะมีความเกี่ยวเนื่องกันมากมาย และดูเหมือนจะเป็นการสิ้นเปลืองทรัพยากร แต่เมื่อสมาคมอุตสาหกรรม หอการค้า และสโมสรได้รับการจัดตั้งขึ้น การโต้ตอบในเชิงลึกทั้งสามรูปแบบก็จะเกิดขึ้น และให้ผลลัพธ์ที่ชัดเจนในตัวของมันเอง

สิ่งที่สำคัญไปกว่านั้นคือคนนอกไม่รู้ เพราะสมาคมอุตสาหกรรม หอการค้าและสโมสรดูเหมือนจะเป็นองค์กรที่แยกกันโดยสิ้นเชิง แต่ผู้บริหารที่อยู่เบื้องหลังเรื่องพวกนี้ทั้งหมดคือคนเดียวกัน นั่นคือเจียงเสี่ยวไป๋

อย่างไรก็ตาม เอกสารและข้อมูลที่เกี่ยวข้องทั้งหมดของสมาชิกทุกคนจะถูกสรุปให้เขาทราบในที่สุด เมื่อเวลาผ่านไป นี่จะกลายเป็นห้องสมุดทรัพยากรขนาดใหญ่ของจริง !

ดวงตาของหลินเจียจวินเป็นประกายขึ้นมา ราวกับว่าเขาเห็นอนาคตที่สดใสกำลังรออยู่

“ตกลง ! ”

“ทันทีที่ฉันกลับไปเจียงเฉิง ฉันจะให้กัวเสี่ยวผิงจัดการเรื่องนี้ให้”

เจียงเสี่ยวไป๋โบกมือแล้วพูดด้วยรอยยิ้ม “ไม่ต้องรีบไปหรอกครับ ! ”

หลินเจียจวินตกตะลึงและถามว่า “นายหมายถึง ค่อยทำทีหลังงั้นเหรอ ? ”

เขาแสดงอาการไม่สบายใจขึ้นมาทันที

เจียงเสี่ยวไป๋พูดว่า “ผมไม่ได้หมายความแบบนั้นซะหน่อย”

หลินเจียจวินพูดว่า “แล้วนายหมายความว่าอย่างไร ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้ม “ผมหมายถึง…ผมยังพูดไม่จบเลย”

หืม ?

หลินเจียจวินถามด้วยท่าทางประหลาดใจ “แล้วยังมีอะไรอีกล่ะ ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “ในนามของสมาคมอุตสาหกรรม หอการค้าและสโมสร เรายังจำเป็นต้องสร้างสื่อเพื่อเป็นแพลตฟอร์มการสื่อสารของเราเอง”

คราวนี้หลินเจียจวิน ไม่สามารถเข้าใจจริง ๆ

เขารู้สึกเหมือนตามความคิดของเจียงเสี่ยวไป๋ไม่ทัน

เขาได้แต่ถอนหายใจ ไม่ว่าอย่างไรก็ตามจะมีกี่คนกันในโลกนี้ที่สามารถตามทันฝีเท้าของเจียงเสี่ยวไป๋ได้ ?

เขาจึงพูดด้วยความโกรธว่า “วิธีสร้างแพลตฟอร์มการสื่อสารที่นายพูดถึงคืออะไร แล้วมันหมายความว่าอะไร ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋เริ่มพูดขึ้นทันที

ไม่ว่าจะเป็นสมาคมอุตสาหกรรม หอการค้า หรือสโมสร สามารถจัดพิมพ์นิตยสารของตนเองได้

ตัวอย่างเช่น สมาคมอุตสาหกรรมค้าปลีกสามารถจัดพิมพ์นิตยสาร ‘การตลาดและการขาย’ สมาคมการจัดเลี้ยงสามารถจัดพิมพ์นิตยสาร ‘สัมผัสที่ปลายลิ้น’ สมาคมเสื้อผ้าสามารถจัดพิมพ์นิตยสาร ’แฟชั่น’ สมาคมธุรกิจสามารถจัดพิมพ์นิตยสาร ‘ธุรกิจและการลงทุน’ ส่วนสโมสรเองก็สามารถจัดพิมพ์นิตยสาร ‘ออโต้บอทส์’ และอื่น ๆ อีกมากมายได้

อาจเป็นนิตยสารที่ได้รับอนุญาตอย่างเป็นทางการหรือเป็นนิตยสาร DM นอกจากนี้ยังเป็นหนังสือพิมพ์ วิดีโอ หรือรูปแบบอื่น ๆ ก็ได้

สรุปแล้วก็มีหลากหลายรูปแบบ

ยิ่งหลินเจียจวินฟังมากเท่าไร เขาก็ยิ่งหวาดกลัวมากขึ้นเท่านั้น เขาคิดว่ามันเป็นเพียงเรื่องเล็ก ๆ แต่หลังจากที่ฟังเจียงเสี่ยวไป๋พูดออกมาทั้งหมด มันก็กลายเป็นเรื่องใหญ่ทันที

ไม่น่าแปลกใจที่เขาจะสร้างตัวขึ้นมาได้จนถึงทุกวันนี้ !

ใครจะสามารถแข่งขันกับความสามารถพิเศษนี้ได้บ้าง ?

เจียงเสี่ยวไป๋ไม่ได้หยุด แต่พูดต่อ “นอกจากนี้ เรายังสามารถสร้างรายการต่าง ๆ ได้ด้วย ! ”

หลินเจียจวินอดไม่ได้ที่จะขัดจังหวะเขา และถามด้วยความสับสน “รายการอะไร ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มและพูดว่า “เช่นรายการจัดอันดับมหาเศรษฐีโลก, รายชื่อการกุศลของจีน, ฟอร์บส์ไชน่าเซเลบริตี้ 100, รายการขาย และอื่น ๆ ”

เมื่อเขาอธิบายรายละเอียดของรายการเหล่านี้ หลินเจียจวินเกือบจะล้มลงกับพื้นและชื่นชมเจียงเสี่ยวไป๋

เขาคิดว่าฉันรู้จักเจียงเสี่ยวไป๋ดีพอแล้วหลังจากทำงานกับเขามานาน แต่กลับกลายเป็นว่าเขาไม่รู้จักเจียงเสี่ยวไป๋เลย

เขาไม่คาดคิดว่าเจียงเสี่ยวไป๋จะมีความคิดแบบนี้ ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดี !

พูดง่าย ๆ ก็คือเจียงเสี่ยวไป๋นั้นมีลูกเล่นที่เยอะมาก ๆ !

“งั้นก็เอาตามที่นายบอกก็แล้วกัน ! ”

“มาทำรายการอันดับมหาเศรษฐีโลก, รายชื่อการกุศลของจีน, ฟอร์บส์ไชน่าเซเลบริตี้ 100 , รายการขายอะไรพวกนั้น เรามาทำให้หมดไปเลย ! ”

“ฉันรอไม่ไหวแล้ว ! ”

หลินเจียจวินพูดด้วยท่าทางตื่นเต้น

พอรายชื่อพวกนี้ถูกเผยแพร่และแพร่กระจายออกไปอย่างกว้างขวาง ไม่รู้จะมีคนสนใจตั้งกี่คน !

แค่คิดก็น่าตื่นเต้นแล้ว

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มและพูดล้อเลียนออกมา “มันก็แค่รายการไม่ใช่เหรอ ? ทำไมพี่ถึงตื่นเต้นขนาดนี้ล่ะ ? ”

หลินเจียจวินพูดอย่างไม่สะทกสะท้านว่า “ฉันก็ต้องตื่นเต้นอยู่แล้วสิ เพราะฉันมีสิทธิที่จะเผยแพร่รายการเหล่านั้น มันก็เหมือนกับว่าฉันได้ควบคุมคนที่มีความสามารถนับไม่ถ้วน ฮ่าฮ่าฮ่า”

เรื่องแค่นี้เองเหรอ !

เจียงเสี่ยวไป๋มองหลินเจียจวินอย่างดูถูก !

หลินเจียจวินไม่สนใจเรื่องนี้และพูดด้วยความตื่นเต้น “ฉันจำสิ่งเหล่านี้ได้ มันเป็นขั้นตอนที่สองของแผนการของนาย แล้วขั้นตอนที่สามล่ะ ? ”

เขามองไปที่เจียงเสี่ยวไป๋ด้วยท่าทางคาดหวัง จนลืมเรื่องการดื่มและกินกุ้งอบไปด้วยซ้ำ

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “ขั้นตอนที่สามนั้นง่ายมาก ! ”

“ต้องการเริ่มต้นด้วยความบันเทิง ! ”

“ความบันเทิง ? ” หลินเจียจวินตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง เจียงเสี่ยวไป๋เลี้ยวมุมเร็วเกินไปจนเขาไม่ทันระวัง !

หลังจากนั้นไม่นาน เขาก็ถามว่า “นายอยากลงทุนในภาพยนตร์หรือละครโทรทัศน์งั้นเหรอ ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มและพูดว่า “ความบันเทิงไม่ใช่แค่ภาพยนตร์และละครโทรทัศน์เท่านั้น แต่ยังรวมถึงคอนเสิร์ต รายการวาไรตี้ และสื่ออื่น ๆ ด้วย”

ในปี 1984 คอนเสิร์ตบนเกาะฮ่องกงได้รับความนิยมมาก แต่ตลาดภายในประเทศยังอยู่ในช่วงเริ่มต้นและรายการวาไรตี้ก็ยังไม่ได้รับความนิยม

หลินเจียจวินก็ไม่รู้เรื่องนี้มากนัก

“แล้วนายอยากจะสร้างภาพยนตร์ ละครโทรทัศน์ คอนเสิร์ต หรือรายการวาไรตี้พวกนี้ไหม ? ”

หลินเจียจวินถามขึ้นมา เพราะเขาเองก็ไม่เข้าใจ

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “ที่จริงแล้วมันไม่สำคัญว่าจะเป็นรูปแบบไหน สิ่งสำคัญคือเราอยากเข้าสู่วงการบันเทิง ฝึกฝนดาราเหล่านั้น และทำเกี่ยวกับอุตสาหกรรมบันเทิง”

หลังจากพูดจบ เขาก็กล่าวเสริมว่า “แน่นอนว่า ไม่ใช่แค่ดาราดังในตอนนี้เท่านั้น แต่ยังต้องครอบคลุมดาราหน้าใหม่ที่มีศักยภาพด้วย พวกเขาจะทำเงินให้เราได้ในอนาคต”

หลินเจียจวินกล่าวว่า “การหาดาราดังไม่ใช่เรื่องยาก แต่เราจะรู้ได้อย่างไรว่าดาราหน้าใหม่พวกนั้นจะกลายเป็นที่โด่งดังในอนาคตหรือเปล่า ? ”

“เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องที่นายจะคาดเดาหรือคำนวนได้ ! ”

เจียงเสี่ยวไป๋หัวเราะออกมา

เป็นเรื่องจริงที่เขาคำนวณไม่เก่ง แต่เขาคือคนที่กลับมาเกิดใหม่และมีชีวิตมาถึงสองชาติแล้ว !

ในอนาคต แม้เขาไม่อาจพูดได้ว่าเขารู้อย่างชัดเจนว่าใครจะได้กลายเป็นนักแสดงละครทีวี ภาพยนตร์ เป็นนักร้อง เป็นพิธีกรรายการวาไรตี้และรายการไหนจะได้รับความนิยม แต่เขาก็พอรู้จักอยู่ไม่น้อย

ตอนนี้เขาสามารถค้นหาดาราเหล่านั้นที่ยังไม่โด่งดังและเซ็นสัญญาล่วงหน้าได้ รวบรวมนักสร้างภาพยนตร์ ทั้งผู้กำกับโปรดิวเซอร์ ผู้กำกับศิลป์ นักดนตรี ที่มีความโดดเด่น รวมถึงทีมงานเบื้องหลัง

นอกจากนี้ยังได้รับลิขสิทธิ์การถ่ายทำภาพยนตร์และละครโทรทัศน์เหล่านี้ รวมทั้งสร้างสรรค์รายการวาไรตี้อีกด้วย

“พี่ไม่รู้เรื่องพวกนี้หรอก แต่ผมมีวิธีของผมเอง ! ” เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวอย่างมั่นใจ

หลินเจียจวินขดริมฝีปาก เขารำคาญคำพูดครึ่ง ๆ กลาง ๆ ของเจียงเสี่ยวไป๋มากที่สุด

มันเป็นเรื่องที่ยากขนาดนั้นเลยเหรอ ?

รู้ไหมว่ามันยิ่งทำให้เขาอยากรู้อยากเห็นมากขึ้น

แต่เขาก็รู้นิสัยของเจียงเสี่ยวไป๋ดี การถามถึงสิ่งที่เขาไม่อยากพูดถึงนั้นไร้ประโยชน์

เขาหยิบแก้วเบียร์ขึ้นมาจิบ แล้วพูดว่า “เอาล่ะ งั้นฉันจะไม่ยุ่งเรื่องพวกนั้น นายแค่บอกฉันว่าต้องทำอย่างไรก็พอ ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋เองก็ยกเบียร์ขึ้นมาจิบด้วย ก่อนจะหยิบกุ้งอบขึ้นมากินแล้วเริ่มพูดออกมา