พันธสัญญาลวงรัก - ตอนที่ 849 ถูกหรือผิด

ตอนที่ 849

ถูกหรือผิด

หลังจากปัญหาทุกอย่างได้รับการแก้ไขแล้ว ถงเหมี่ยวเหมี่ยวกับกู้ชิงก็ตรงไปที่โรงพยาบาลและพบว่าซ่งโมโม่ฟื้นขึ้นมาแล้ว

เมื่อเห็นถงเหมี่ยวเหมี่ยวกับกู้ชิงเข้ามา ซ่งโมโม่ก็ลืมตัวและพยายามจะลุกขึ้น

อันที่จริงซ่งโมโม่ไม่ได้บาดเจ็บร้ายแรงอะไร เพียงแค่เธอหายใจไม่ออกเท่านั้น และตอนนี้เธอก็ไม่เป็นอะไรแล้ว

พอเห็นเธอลุกขึ้น ถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็รีบเดินเข้าไปกดเธอลงกับเตียง “เธอบาดเจ็บมา อย่าเพิ่งลุก นอนลงก่อน ตอนนี้รู้สึกยังไงบ้าง?”

“ตอนนี้ดีขึ้นมากแล้วค่ะ ขอบคุณค่ะคุณถง ขอบคุณนะพี่กู้ชิงที่อุตส่าห์มาเยี่ยมฉัน” ซ่งโมโม่มองดูพวกเธอด้วยความรู้สึกตื้นตันใจ

เธอตื่นขึ้นมาในโรงพยาบาลเธอพบว่าไม่มีเพื่อนสนิทคนไหนมาเยี่ยมเธอเลย แต่คนมาเยี่ยมกลับกลายเป็นสองคนที่เธอเคยทำแย่ ๆ ใส่

ซ่งโมโม่รู้สึกว่าก่อนหน้านี้เธอหลงทิศหลงทางไปมาก จริง ๆ เห็นได้ชัดว่ากู้ชิงกับถงเหมี่ยวเหมี่ยวนั้นแสนดีที่สุด

“ขอบคุณอะไรล่ะ? เรื่องนี้น่ะ เป็นฉันต่างหากที่ต้องขอโทษเธอ ฉันไม่นึกเลยว่าการไล่หลี่เสี่ยวผิงออกจะส่งผลกระทบต่อเธอขนาดนี้ ขอโทษนะ” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวไม่เสียใจเลยที่ไล่ หลี่เสี่ยวผิงออก

ต้องบอกว่าอุปนิสัยและวิธีการจัดการสิ่งต่าง ๆ ของ หลี่เสี่ยวผิงนั้นไม่เหมาะสมที่จะอยู่ในบริษัทอีกต่อไป

หล่อนทำไม่ดีเองและถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็มีเหตุผลที่ไล่หล่อนออก

“ไม่เป็นไรค่ะ คุณถง คุณทำถูกแล้ว หลี่เสี่ยวผิงทำงานไม่ดีและหลี่เสี่ยวผิงก็ไม่ชอบหน้าฉันมานานแล้ว เธอคงคิดจะทำแบบนี้มานานมากแล้วล่ะมั้งคะ?” ซ่งโมโม่คิดพลางรู้สึกเศร้าใจ

หลี่เสี่ยวผิงยังคงเป็นเพื่อนคนแรกที่เธอให้ใจจริง ๆ

แต่กลับนึกไม่ถึงว่าในตอนสุดท้ายหล่อนจะได้รับจุดจบและผลที่ตามมาแบบนี้

เหตุการณ์ในครั้งนี้สอนบทเรียนให้ซ่งโมโม่เช่นกัน โดยทำให้เธอตระหนักได้ว่าควรเชื่อใจใครและไม่ควรเชื่อใจใคร

เธอเองก็มีส่วนที่ต้องรับผิดชอบในเรื่องนี้และไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้

ถ้าเธอไม่ตามใจหลี่เสี่ยวผิงจนเคยตัว เหตุการณ์ต่าง ๆ คงจะไม่พัฒนามาจนถึงจุดนี้

น่าเสียดายที่โลกนี้ไม่มียาแก้รักษาความเสียใจ

หลังจากนี้เธอจะไม่ไปเจอหน้าหลี่เสี่ยวผิงอีก

เธอปฏิบัติต่อหลี่เสี่ยวผิงด้วยความเต็มใจ แต่สุดท้ายหล่อนกลับไม่เคยถือว่าเธอเป็นเพื่อนเลย

พอคิดได้ว่าไม่ต้องเจอกันอีกก็ดี ซ่งโมโม่ก็เผลอยิ้มเหยเกออกมา

“เธอเข้าใจเหตุผลก็ดีแล้ว ฉันนึกว่าเธอจะต่อว่าฉันอีก ตอนนี้หลี่เสี่ยวผิงถูกตำรวจจับกุมตัวไปแล้ว เธอวางแผนจะจัดการเรื่องนี้ยังไงบ้างล่ะ” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวถามความคิดเห็น ซ่งโมโม่เกี่ยวกับเรื่องนี้

ท้ายที่สุดหลี่เสี่ยวผิงเป็นเพื่อนของเธอ และเธอก็มีสิทธิ์ที่จะจัดการเรื่องนี้

“คุณถง คุณจัดการตามวิธีการของคุณเลยค่ะ ไม่ต้องนึกถึงฉันหรอกค่ะ” ซ่งโมโม่ส่ายหัว

แม้ว่าหลี่เสี่ยวผิงจะน่าสงสาร แต่บางครั้งคนที่น่าสงสารก็มีพฤติกรรมบางอย่างที่น่าเกียจ

หล่อนสร้างเรื่องและทำร้ายเธอเอง หล่อนก็ได้รับผลที่ตามมา

สำหรับซ่งโมโม่ เธอไม่อยากมานั่งกังวลเรื่องเกี่ยวกับ หลี่เสี่ยวผิงอีกต่อไป

“ได้ เธอพูดแบบนี้ฉันก็โล่งใจหน่อย เธอดูแลตัวเองให้ดี พอหายดีแล้วฉันจะไปบอกอาจารย์ซ่งฉิงให้ ส่วนเรื่องที่บริษัท เดี๋ยวฉันจัดการให้เอง” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวตัดสินใจดำเนินการทุกอย่างอย่างเด็ดเดี่ยว

เธอจัดแจงทุกอย่างอย่างเป็นระเบียบ

ซ่งโมโม่ชื่นชมวิธีการแก้ปัญหาของถงเหมี่ยวเหมี่ยวมาก

เธอพูดตอบด้วยความจริงใจว่า “ขอบคุณค่ะคุณถง ฉันจะดูแลตัวเองให้ดี”

“ไม่เป็นไร” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวคิดว่าซ่งโมโม่ต้องนอนอยู่บนเตียงพยาบาลคนเดียวและไม่มีใครมาดูแล เธอจึงจ้างนางพยาบาลมาให้

หากเป็นก่อนหน้านี้ เธอคงจะสั่งให้กู้ชิงอยู่ดูแลอีกฝ่าย

แต่ตอนนี้กู้ชิงกำลังท้องอยู่จึงต้องระมัดระวังให้มากขึ้น ฉินคั่วคอยดูแลกู้ชิงเป็นอย่างดี หากเขารู้ว่าเธอสั่งการให้กู้ชิงอยู่ที่นี่ แม้ว่าฉินคั่วจะไม่กล้าปริปากพูดอะไรออกมาโดยตรง แต่ก็ไม่รู้ว่าความคิดที่ฝังอยู่ภายในใจของเขาจะยิ่งใหญ่ขนาดไหน

ลองคิดดูแล้วก็ช่างเถอะ กู้ชิงไม่เหมาะจะอยู่ที่นี่หรอก

ส่วนตัวเธอเองก็ไม่จำเป็นต้องคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้

หลังจากเกิดเรื่องแบบนั้นขึ้นกับกู้ชิง ซ่งโมโม่ก็คงจะรู้สึกหวาดกลัวอีกฝ่ายอยู่เหมือนกัน

ถ้าสั่งให้เธออยู่ที่นี่ต่อ ซ่งโมโม่จะต้องรู้สึกไม่สบายใจ แน่ ๆ

หลังจากคิดเรื่องนี้แล้ว ซ่งโมโม่ก็ดูจะไม่ได้มีปัญหาอะไรนัก มือและเท้าของเธอไม่ได้รับบาดเจ็บอะไร ดังนั้นการจ้างนางพยาบาลให้มาดูแลเธอคงจะเหมาะสมที่สุด

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวบอกเล่าความคิดดังกล่าวกับซ่งโมโม่

“ไม่ต้องหรอกค่ะคุณถง แผลนิด ๆ หน่อย ๆ ไม่ต้องถึงกับจ้างคนมาดูแลฉันหรอกค่ะ” ซ่งโมโม่รีบปฏิเสธ

แม้ว่าหมอจะบอกให้เธอนอนพักสังเกตอาการต่ออีกสองวัน แต่ค่ารักษาพยาบาลที่นี่แพงมาก เธอจึงวางแผนจะออกจากโรงพยาบาลในวันรุ่งขึ้น

นอกจากนี้เธอยังไม่มีปัญญาจ่ายค่าจ้างให้นางพยาบาล

อีกอย่างเธอเป็นเด็กสาวบ้านนอก แข็งแรงและผิวหนา แค่ได้เข้ามารับการรักษาในโรงพยาบาลก็ดีมากแล้ว

จ้างคนให้มาดูแลดูเหมือนจะเกินกว่าเหตุไปหน่อย

“เรื่องค่าใช้จ่ายน่ะ เธอไม่ต้องกังวลหรอก เรื่องมันเกิดในบริษัท บริษัทจะจ่ายเงินให้เธอเอง ฟังที่หมอบอกก็พอ” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวสังเกตเห็นความวิตกกังวลของซ่งโมโม่

ท้ายที่สุดซ่งโมโม่เป็นคนคิดมาก

เธอกำลังจะเรียนออกแบบเร็ว ๆ นี้และหลังจากนี้จะต้องใช้เงินจำนวนมาก

แม้ว่าซ่งฉิงจะบอกว่าจะจ่ายเงินทั้งหมดให้เธอ

แต่เมื่อมาลองคิดดูแล้ว ซ่งโมโม่กลับรู้สึกลำบากใจที่จะรับมันมา

จะต้องมีอย่างอื่นที่ต้องทำอีก

“คุณถง ไม่ต้องหรอกค่ะ ในโรงพยาบาลก็มีอาหารอยู่และฉันก็ไม่ได้เป็นอะไรแล้ว ไม่ต้องถึงกับจ้างนางพยาบาลหรอกค่ะ มันจะยุ่งยากเกินไป” ซ่งโมโม่รู้สึกว่าเธอกลับมาเป็นปกติแล้ว เว้นแต่เพียงความเจ็บปวดบนหนังศีรษะ นอกจากนั้นเธอไม่ได้รู้สึกเจ็บปวดตรงไหนอีก

เธอพึ่งพาตัวเองได้

พอเห็นซ่งโมโม่ปฏิเสธครั้งแล้วครั้งเล่า ถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็ไม่อยากบีบบังคับ

เธอพยักหน้าแล้วพูดว่า “ถ้าอย่างนั้นอยู่พักฟื้นที่นี่ก่อน ถ้ารู้สึกไม่สบายตรงไหนก็โทรมาหาฉัน”

“ขอบคุณค่ะคุณถง” ซ่งโมโม่ยิ้มตอบรับด้วยความจริงใจ

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับความยากลำบาก เธอก็เข้าใจได้ว่าใครคือคนที่ห่วงใยเธอที่สุดจริง ๆ

ก่อนหน้านี้เธอตาบอดจนมองไม่ออกว่าอะไรถูกหรือผิด

หลังจากถงเหมี่ยวเหมี่ยวพูดจบ เสียงโทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้น

มู่อวี้เฉิงเป็นคนโทรมา

เธอส่งยิ้มขอโทษกู้ชิงกับซ่งโมโม่แล้วขอตัวออกไปคุยโทรศัพท์ที่ทางเดิน “อวี้เฉิง มีอะไร?”

“เลิกงานนานแล้ว ทำไมยังไม่กลับมาอีก?” น้ำเสียงของมู่อวี้เฉิงที่ดังมาจากปลายสายดูเป็นกังวลมาก

เขาเลิกงานแล้วและพบว่าถงเหมี่ยวเหมี่ยวยังไม่กลับมาบ้าน เขาจึงหวาดกลัวว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นกับถงเหมี่ยวเหมี่ยว

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเคาะหัวที่เลอะเลือนของตัวเอง “อวี้เฉิง ขอโทษนะ วันนี้ฉันยุ่งมากเลย”

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวจึงพูดอธิบายเหตุการณ์เกี่ยวกับซ่งโมโม่

หลังจากเธอจัดการเรื่องวุ่นวายที่บริษัทเสร็จแล้ว เธอก็รีบเดินทางมาเยี่ยมซ่งโมโม่ที่โรงพยาบาล

กระทั่งมู่อวี้เฉิงโทรศัพท์มาหา เธอก็นึกขึ้นได้ว่าเธอลืมมู่อวี้เฉิงไปเสียสนิท

เธอไม่ได้บอกเขาว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น

ปล่อยให้มู่อวี้เฉิงพะว้าพะวังอยู่ที่บ้าน

“ไม่เป็นไร คุณสบายดีก็พอแล้ว ตอนนี้ยังอยู่ที่โรงพยาบาลเหรอ? ให้ผมไปรับมั้ย” มู่อวี้เฉิงถามด้วยความเป็นห่วง

“ไม่ต้องหรอก ฉันขับรถมา กลับคนเดียวได้ เดี๋ยวก็กลับแล้ว คุณรออยู่ที่บ้านนั่นแหละ” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวพูดแล้วกดวางสาย