พันธสัญญาลวงรัก - ตอนที่ 946 เธอคือคนที่เขาเคยรัก

ตอนที่ 946

เธอคือคนที่เขาเคยรัก

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวไม่ได้สนใจเรื่องการงานในบริษัทอีกต่อไป เธอรีบจัดแจงงานเอกสารและแต่งตัวใหม่ ท้ายที่สุดแล้วคนที่เธอกำลังไปเจอไม่ใช่คนธรรมดาทั่วไป ไม่สามารถแต่งตัว สบาย ๆ ได้ จะต้องแต่งตัวเป็นทางการเพื่อแสดงความจริงใจ

“กู้ชิง เย็นนี้เธอจะไปกับฉันด้วยมั้ย?” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวลุกขึ้นยืนขณะถามว่าเธอควรจะใส่เสื้อผ้ายังไงดี

“ค่ะ” กู้ชิงพยักหน้า เนื่องจากถงเหมี่ยวเหมี่ยวกับผู้กำกับกู้ไม่รู้จักกัน เธอในฐานะผู้แนะนำจะไม่ไปด้วยกันได้ยังไง ถ้าเธอไม่ไปที่นั่น มื้ออาหารเย็นคงจะเป็นมื้อที่กระอักกระอ่วนใจมาก

ทันใดนั้นถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็เงยหน้ามองกู้ชิง “เธอรู้มั้ยว่าผู้กำกับกู้ชอบอะไร ฉันกำลังคิดว่าเย็นนี้จะใส่เสื้อผ้ายังไงดี ตอนแรกฉันคิดจะใส่เสื้อผ้าที่มันเป็นทางการมากกว่านี้ แต่ลองคิดดูแล้วมันก็แค่กินข้าวเย็นด้วยกัน ถ้าแต่งตัวทางการเกินไปมันก็คงจะไม่ดี เธอช่วยแนะนำฉันหน่อยได้มั้ย?”

กู้ชิงยืนนิ่งเมื่อได้ยินคำถามของเธอ อันที่จริงเธอรู้จักกับ ผู้กำกับกู้ผ่านเส้นสายเท่านั้น เธอไม่รู้อะไรเกี่ยวกับผู้กำกับกู้เลย ความรู้เพียงอย่างเดียวคือผู้กำกับกู้เป็นคนอารมณ์ร้อนและแข็งข้อมาก

กู้ชิงส่ายหัว เกาจมูกด้วยความงุ่มง่าม ยิ้มแหย่ ๆ แล้วพูดบอกว่า “ฉันก็ไม่ค่อยแน่ใจเท่าไหร่หรอกค่ะ แต่คิดใส่ชุดทำงานไปก็ได้มั้งคะ เขาไม่น่าสนใจเรื่องภายนอกหรอกค่ะ ผู้กำกับกู้จะเน้นไปที่ความสามารถมากกว่า”

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวชะงักไปเล็กน้อย เดิมทีเธอกำลังจะเดินเข้าไปในห้องพักแต่เท้าของเธอกลับหยุดลง จากนั้นก็ยกมือขึ้นมานวดขมับด้วยความหงุดหงิดเล็กน้อย

“ฉันคิดมากเองแหละ ก่อนหน้านี้ไม่เคยมีความรู้เกี่ยวกับวงการนี้มาก่อนเลย ตอนนี้เลยสับสนไปหมด เธอพูดถูก ผู้กำกับที่มีความสามารถอย่างผู้กำกับกู้จะมาร่วมงานกับคนอื่นเพราะรูปร่างหน้าตาอย่างเดียวได้ยังไง เหมือนตอนนี้ฉันอยู่กับพวกคนแก่มานานจนหลอมรวมเป็นแบบเดียวกันแล้ว ถึงขั้นรู้สึกว่ารูปลักษณ์ภายนอกมันสำคัญมาก”

พอพูดถึงตรงนี้ ถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็เงียบไปสักพัก ก่อนจะยกมือขึ้นมาตบบ่ากู้ชิงและพูดขอบคุณ “โชคดีที่เธอเตือนฉันไว้ทัน ไม่งั้นฉันคงใส่ชุดทางการออกไปกินข้าวแล้ว ผู้กำกับกู้มองแวบแรกอาจจะพาลตัดฉันทิ้งเลยก็ได้”

กู้ชิงได้ยินแล้วรู้สึกเขินอายเล็กน้อย เธอส่ายหัวและยกมือขึ้นปัดไปมาพร้อมกับพูดติดตลกว่า “ไม่เป็นไรหรอก ฉันก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าที่พูดไปมันถูกหรือเปล่า แต่ถ้าผู้กำกับกู้ชอบคนแต่งตัวสวย ๆ งาม ๆ ก็อย่ามาโทษฉันนะคะ!”

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวรู้สึกตลกกับคำพูดของเธอ ทั้งสองอดไม่ได้ที่จะกุมท้องและหัวเราะอยู่พักหนึ่ง

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ถงเหมี่ยวเหมี่ยวกับกู้ชิงมาถึงร้านอาหารตามที่นัดหมาย แต่เนื่องจากพวกเธอเป็นฝ่ายต้องการทำธุระจึงเดินทางมาถึงร้านอาหารก่อน ไม่อยากมาถึงช้ากว่า ผู้กำกับเพราะไม่อย่างนั้นคงจะไม่ดีแน่

แต่กลับนึกไม่ถึงว่าพวกเธอทั้งสองจะบังเอิญเจอผู้กำกับขณะอยู่บนลิฟต์

“ผู้กำกับกู้มาถึงเร็วจังคะ?” หลังจากกู้ชิงกับ ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเดินเข้าไปในลิฟต์และเห็นชายคนหนึ่งยืนอยู่ในนั้น พวกเธอก็ตกตะลึงไปครู่หนึ่งและพูดขึ้นมาด้วยความประหลาดใจ

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวไม่เคยเห็นผู้กำกับกู้มาก่อนจึงไม่รู้ว่าเขาหน้าตาเป็นเช่นไร แต่หลังจากได้ยินคำพูดของกู้ชิง เธอก็ตระหนักได้ว่าคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าเธอคือผู้กำกับกู้

ดูเหมือนว่าผู้กำกับกู้จะมีอายุประมาณสามสิบถึงสี่สิบกว่าปีเท่านั้น เพียงแค่มองหน้าก็รู้สึกได้ว่าเขาเป็นคนอ่อนโยนมาก ทว่าน้ำเสียงแหลมคมกลับทำให้เธอตระหนักได้ทันทีว่าความคิดของตนเองผิด

“อืม พวกคุณก็มาเร็วนะ” ผู้กำกับกู้ตอบกลับด้วยน้ำเสียงเย็นชา สายตาของเขาจ้องมองมาที่กู้ชิงกับถงเหมี่ยวเหมี่ยวอย่างไม่ลังเล ทำให้พวกเธอรู้สึกไม่สบายใจอย่างมาก มันไม่ใช่สายตาดูหมิ่นอะไร เพียงแต่ให้ความรู้สึกแปลก ๆ เหมือนกับถูกจ้องมองจนกระดากใจ

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวยิ้ม ยื่นมือออกไปหาผู้กำกับกู้แล้วพูดทักทายอย่างสุภาพ “สวัสดีค่ะผู้กำกับกู้ ขอฉันแนะนำตัวเองก่อนนะคะ ฉันชื่อถงเหมี่ยวเหมี่ยวค่ะ”

กู้ชิงที่กำลังตกใจกับคำพูดของผู้กำกับกู้กลับมาได้สติอีกครั้ง พอได้ยินถงเหมี่ยวเหมี่ยวพูดแนะนำตัวเอง เธอก็รีบหัวเราะฮ่าฮ่า พูดแนะนำต่อ “ผู้กำกับกู้ นี่คือเพื่อนที่ฉันเล่าให้ฟังทางโทรศัพท์ค่ะ”

“สวัสดีครับ” ผู้กำกับกู้ไม่ได้ปฏิเสธที่จะจับมือกับ ถงเหมี่ยวเหมี่ยว พวกเขาเพียงจับมือกันสั้น ๆ จากนั้นทั้งลิฟต์ก็ตกอยู่ในความเงียบสงบ

พอได้ยินผู้กำกับกู้อ้าปากพูด กู้ชิงกับถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็ไม่กล้าพูดอะไรออกมาแม้แต่นิดเดียว ทั้งสองหวาดกลัวว่าจะเผลอพูดอะไรผิดจนไปทำให้เขาโกรธเคือง ทำให้การถ่ายภาพยนตร์ตามที่หวังไว้พังทลายลง

บรรยากาศภายในลิฟต์น่าอึดอัดมาก ทั้งที่ใช้เวลาไม่ถึงหนึ่งนาทีแต่กู้ชิงกับถงเหมี่ยวเหมี่ยวกลับรู้สึกติดอยู่ในนั้นนับหลายปี พวกเธอก้มหน้ามองพื้นแวววาวและคิดในใจเงียบ ๆ ว่าเมื่อไหร่จะได้ออกไปสักที

ทั้งสามคนเดินเข้าในห้องอาหารส่วนตัวด้วยกันและเลือกที่นั่ง

คนแรกที่ทำลายบรรยากาศความเงียบสงบคือผู้กำกับ กู้ เขาเงยหน้ามองพวกเธอทั้งสองคนอย่างเฉยเมย เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยและถามอย่างตรงไปตรงมาว่า “มีอะไรจะพูดก็พูดมาสิครับ แล้วผมจะลองพิจารณาดู”

กู้ชิงกับถงเหมี่ยวเหมี่ยวที่ได้ยินเช่นนั้นก็หันมองหน้ากันโดยไม่รู้ตัว พวกเธอไม่คิดว่าผู้กำกับกู้จะเป็นคนตรงไปตรงมาแบบนี้ ทั้งที่ยังไม่ได้เสิร์ฟอาหารเรียกน้ำย่อยเลย เขาก็เร่งเร้าให้พวกเธอพูดออกมาว่ามีจุดประสงค์อะไร

“เอ่อ…” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวอึดอัดเล็กน้อยแต่ก็ยังพยักหน้าด้วยความมั่นใจ เธอพึมพำเบา ๆ ก่อนจะยกมือขึ้นมาเกาจมูกตัวเอง “จริง ๆ ที่ฉันขอให้กู้ชิงแนะนำคุณให้รู้จักเพราะฉันได้ยินมาว่าภาพยนตร์ของคุณสมบูรณ์แบบและมีคุณภาพมาก หลาย ๆ เรื่องที่คุณกำกับฉันก็เคยดูแล้วและชื่นชอบสไตล์การถ่ายทำมากเลยค่ะ วันนี้ฉันมาพบคุณเพราะอยากจะขอให้คุณช่วยถ่ายทำเรื่องหนึ่ง…”

ขณะที่ถงเหมี่ยวเหมี่ยวกำลังพูดสาธยาย ผู้กำกับกู้ก็พูดขัดจังหวะเธอขึ้นมา

“ฮึ่ม ผมเข้าใจแล้ว ไม่ต้องพูดต่อแล้วล่ะครับ ผมคิดว่าเราสองคนไม่เหมาะจะทำหนังด้วยกันหรอก” น้ำเสียงเย็นชาของ ผู้กำกับกู้ทำให้ถงเหมี่ยวเหมี่ยวรู้สึกสั่นสะท้าน

ทำไมเธอถึงถูกปฏิเสธทั้งที่ยังพูดไม่จบ

ตอนนี้ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเข้าใจแล้วว่าผู้กำกับคนนี้รับมือยากขนาดไหน

อันที่จริงถงเหมี่ยวเหมี่ยวไม่แปลกใจเลยถ้าเขาจะปฏิเสธ เพราะสุดท้ายแล้วเขาจะช่วยเธอสร้างภาพยนตร์ตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้ากันได้ยังไง และถ้าผู้กำกับกู้คนนี้เป็นคนพูดง่าย เขาคงจะไม่อารมณ์เสียจนรู้จักไปทั่วทั้งวงการหรอก

“ผู้กำกับลองคิดดี ๆ ก่อนก็ได้ค่ะแล้วค่อยตัดสินใจว่าจะร่วมมือกันมั้ย” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเม้มปากอย่างประหม่าและวางข้อมูลทุกอย่างลงบนโต๊ะ

จากนั้นเธอก็ลุกขึ้นยืนอย่างไม่ลังเล ดึงแขนเสื้อของกู้ชิงและหันหลังกลับออกไป

หลังจากถงเหมี่ยวเหมี่ยวกลับออกไป เธอก็ตรงไปหา มู่อวี้เฉิงที่บริษัทและเล่าเรื่องนี้ให้เขาฟังด้วยน้ำเสียงหดหู่

คำตอบที่ได้จากมู่อวี้เฉิงคือถ้ามันไม่ได้ผลและไม่มีทางเลือกจริง ๆ ก็ค่อยใช้วิธีการบีบบังคับ

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวปฏิเสธโดยไม่ต้องคิด

กระทั่งถงเหมี่ยวเหมี่ยวกับกู้ชิงกลับออกไปแล้ว ผู้กำกับ กู้ก็เพิ่งจะหยิบเนื้อหาที่ถงเหมี่ยวเหมี่ยวทิ้งไว้บนโต๊ะขึ้นมาอ่าน

เขาตกใจมากเมื่อเห็นคนในเนื้อเรื่อง เธอดูเหมือนคนคนนั้นมากจริง ๆ…

มือของเขาสั่นเทาไม่หยุด เพราะเธอคือคนที่เขาเคยรัก