ยอดชายาหนีรัก ไปพักใจที่ชายป่า - บทที่ 186 ความแค้น

บทที่ 186 ความแค้น

“ตอนนี้อวิ๋นเถียนเถียนชี้หน้า บอกว่าข้าสอนลูกสาวไม่ดี ข้าอายุปูนนี้แล้ว ต้องมาก้มหัวขอโทษเด็ก ขายหน้าไปทั่วแล้ว!”

เฉินไฉอียังคงดื้อดึง “ข้าพูดความจริงทั้งนั้น ท่านพ่อเสียดายผลประโยชน์ที่นางให้ จึงยอมก้มหัวให้นาง! แต่กลับโยนความผิดทั้งหมดมาให้ข้า เห็นลูกสาวถูกคนอื่นทำให้อับอาย ท่านก็ไม่พูดอะไรสักคำ!”

ผู้นำหมู่บ้านโกรธจัด ตัวสั่นไปทั้งร่าง

“เจ้าเอาความรู้ที่เรียนมาไปทิ้งที่ไหนหมด พูดจาไม่มีเหตุผล ไปกล่าวหาอวิ๋นเถียนเถียน นางไม่ถือสาเจ้าหรอก แต่เจ้าดันไปด่ามารดาของนาง นางตบเจ้าแค่นี้ยังถือว่าเบาไปด้วยซ้ำ! เฉินไฉอี ถ้าเจ้ายังอยากเป็นลูกสาวตระกูลเฉิน ก็ฟังคำมารดาเจ้าให้ดี แต่งงานกับจางซิ่วไฉ่ซะ!”

“จางซิ่วไฉ่อะไรกัน ข้าไม่แต่งหรอก ข้าจะแต่งกับคุณชายหลี่ ไม่งั้นข้าจะตายให้ท่านดู!”

เฉินไฉอีพูดพลางวิ่งเข้าห้องตัวเองแล้วล็อกประตู นางรู้ว่าบิดามารดาต้องตามใจนางแน่ ไม่มีทางปล่อยให้นางอดตายแน่นอน

ในตอนนั้นเอง เต๋ออันก็ลากภรรยากลับมา

“ท่านพ่อ เกิดอะไรขึ้นกันแน่? ทำไมอวิ๋นเถียนเถียนถึงไล่พวกเรากลับมาหมด ไฉอีทำอะไรลงไปอีก?”

ผู้นำหมู่บ้านส่ายหน้า จะให้เขาเล่าเรื่องทั้งหมดที่ลูกสาวทำให้ลูกชายฟังได้อย่างไร

“ในเมื่อถูกไล่ออกมาแล้ว พวกเราก็อย่ากลับไปอีกเลย ใครใช้ให้เจ้ามีน้องสาวที่ไม่รู้จักคิดแบบนี้!”

ผู้นำหมู่บ้านพูดจบก็หมุนตัวจะเข้าห้อง แต่ตอนนั้นภรรยาของเต๋ออันก็เอ่ยขึ้นมาทันทีว่า “พวกเราช่วยกันสร้างโรงงานนี้ขึ้นมา ทำไมอวิ๋นเถียนเถียนพูดไล่ออกคำเดียวก็ไล่ออกล่ะ ท่านพ่อ ท่านก็เป็นผู้นำหมู่บ้าน อย่างน้อยก็ต้องถามสาเหตุให้ชัดเจนสิ”

ผู้นำหมู่บ้านหันไปมองลูกสะใภ้ ปกตินางรู้ความมาก ทำไมจู่ ๆ ถึงอยากรู้อยากเห็นเช่นนี้

แต่เขาก็เอ่ยอย่างหงุดหงิดว่า “เรื่องนี้ก็ไม่ใช่ความผิดของอวิ๋นเถียนเถียน ข้ารู้ว่าเจ้าเสียงานไปอย่างไม่มีเหตุผล คงรู้สึกแย่ แต่ก่อนหน้านี้หมู่บ้านก็ไม่มีโรงงาน พวกเราก็อยู่กันได้ ช่างเถอะ!”

เต๋ออันเข้าใจทันที “เป็นเพราะไฉอีทำอะไรอีกใช่หรือไม่? เมื่อกี้อวิ๋นเถียนเถียนไม่พูดอะไรเลย แค่บอกให้ข้ากลับมาหาไฉอี ไฉอีไปตามตื๊อคุณชายหลี่อีกใช่หรือไม่? วันนี้คุณชายหลี่มาที่หมู่บ้าน ท่านแม่ ท่านไม่ดูแลน้องสาวให้ดีหรือ ท่านไม่รู้หรือว่าช่วงนี้นางไม่ปกติ”

ภรรยาผู้นำหมู่บ้านน้ำตาคลอ “ช่วงนี้ข้าเห็นนางเรียบร้อยดี แล้วก่อนออกจากบ้านก็ถือตะกร้าปักผ้า ข้าก็คิดว่านางไปปักผ้ากับสหาย ก็เลยปล่อยนางไป โตขนาดนี้แล้ว ข้าดูแลได้แค่ชั่วคราว จะดูแลไปตลอดชีวิตได้อย่างไร”

“ตอนนี้ครอบครัวเรากำลังจะหาเงินได้มากขึ้น กำลังจะมีชีวิตที่ดีขึ้น แต่ความหวังทั้งหมดถูกเด็กคนนี้ทำลายหมด อวิ๋นเถียนเถียนนี่ก็แปลก แค่เด็ก ๆ ทะเลาะกันไม่กี่คำ ทำไมถึงโกรธทั้งครอบครัว”

ผู้นำหมู่บ้านได้ยินภรรยาพูดจาไม่เหมาะสม รีบเดินออกมาทันที “เจ้าหุบปากซะ! ที่ลูกสาวเป็นแบบนี้ ก็เพราะเจ้าสอนมา ทำผิดแล้วไม่คิดจะสำนึก กลับไปโทษคนอื่น!”

“อวิ๋นจิ่งเอ๋อร์ก็เคยมีบุญคุณต่อเจ้า แม้กระทั่งตอนท้องแก่ก็ยังมาช่วยเจ้าทำคลอด หากไม่ใช่เพราะนางช่วย ไฉอีคงไม่รอดชีวิตมาได้ บัดนี้นางจากไปหลายปีแล้ว แต่ลูกสาวของเจ้ากลับพูดจาไม่ดี หาว่านางไม่รักษากิริยาของสตรี บอกว่าอวิ๋นเถียนเถียนเป็นลูกนอกสมรส นี่มิใช่การเนรคุณหรอกหรือ!”

“ก่อนหน้านี้ข้าคิดจะช่วยเหลืออวิ๋นเถียนเถียนเพื่อตอบแทนบุญคุณเหล่านั้น แต่เจ้าก็คอยขัดขวาง บอกว่าอวิ๋นเถียนเถียนไม่มีความพยายาม พวกเราช่วยได้เพียงชั่วคราว ไม่อาจช่วยได้ตลอดไป บัดนี้เมื่อนางประสบความสำเร็จ ลูกสาวของเจ้ากลับไปชี้หน้าด่านาง นางจะระบายโทสะใส่พวกเราก็สมควรแล้ว!”

“อีกอย่าง คนอื่นไม่รู้แต่เจ้าน่าจะรู้ดี อวิ๋นเถียนเถียนมีฐานะอย่างไร แม้แต่ท่านหลงยังสั่งให้พวกเราดูแลนาง ท่านเจ้าเมืองก็กำชับมาเช่นกัน หากข้าได้ยินคำไม่ดีเกี่ยวกับอวิ๋นเถียนเถียนจากปากเจ้าอีก ข้าจะตีเจ้าซะ!”

เมื่อสามีโกรธจัด นางจึงต้องยอมจำนน

แต่บางคนก็มีนิสัยดื้อรั้น ยิ่งเตือนไม่ให้ทำ ก็ยิ่งไม่เชื่อฟัง

ตอนนี้ภรรยาผู้นำหมู่บ้านก็มีความคิดเช่นนั้น แม้ภายนอกจะพยักหน้ารับคำ แต่ในใจกลับเริ่มบ่น ที่ครอบครัวของตนวุ่นวายก็เพราะอวิ๋นเถียนเถียน!

เฉินไฉอีที่อยู่ในห้องได้ยินเช่นนั้น ยิ่งรู้สึกว่าบิดาของตนขี้ขลาดมากเกินไป หากอวิ๋นเถียนเถียนมีฐานะสูงส่ง เหตุใดจึงถูกหลินชุนฮวากดขี่มาตั้งหลายปี

บางทีนางอาจใช้ความเจ้าเล่ห์หลอกลวงท่านเจ้าเมืองและท่านหลงก็เป็นได้

เฉินไฉอีถูกขังอยู่ในห้อง ย่อมออกไปไม่ได้ แต่ภรรยาผู้นำหมู่บ้านสามารถออกไปได้ เมื่อถูกสามีเตือน นางจึงต้องระงับอารมณ์ แต่พอหันหลังกลับ นางไม่ยอมรับหรอก!

แม้จะไม่สามารถไปหาเรื่องที่บ้านอวิ๋นเถียนเถียนได้ แต่นางก็ยังหาทางไปพบหลี่ซือผู้ชอบนินทาได้

หากมีข่าวใดไปถึงหูของหลี่ซือ นั่นหมายความว่าทั้งหมู่บ้านจะรู้เรื่องนั้น อีกทั้งหลี่ซือเคยมีเรื่องบาดหมางกับอวิ๋นจิ่งเอ๋อร์มาก่อน

เรื่องที่เต๋ออันกับภรรยาถูกไล่ออกจากโรงงาน ข่าวนี้ก็ไปถึงหูของหลี่ซือแล้ว เมื่อนางเห็นภรรยาผู้นำหมู่บ้าน ก็รู้สึกสะใจ

โรงงานในหมู่บ้านทำให้หลายครอบครัวได้รับผลประโยชน์ โดยเฉพาะครอบครัวของผู้นำหมู่บ้าน การดำเนินงานของโรงงานเกือบทั้งหมดอยู่ภายใต้การควบคุมของครอบครัวผู้นำหมู่บ้าน และยังได้ยินว่าอวิ๋นเถียนเถียนใจกว้างมาก

ก่อนหน้านี้หลี่ซือเคยเสียใจที่พูดพล่อย ๆ จนมีเรื่องกับอวิ๋นเถียนเถียน บัดนี้เห็นครอบครัวผู้นำหมู่บ้านที่เคยได้ผลประโยชน์มากที่สุด ต้องมายืนดูคนอื่นทำเงิน นางก็รู้สึกสะใจทันที ถึงขั้นรู้สึกสนุกที่ได้เห็นเรื่องน่าขัน

“ภรรยาผู้นำหมู่บ้าน ทำไมช่วงนี้ครอบครัวของพวกท่านจึงว่างเล่า? ข้าได้ยินว่าพวกท่านถูกไล่ออกจากโรงงานหรือ?”

ภรรยาผู้นำหมู่บ้านตั้งใจจะเข้าหาหลี่ซือ จึงรีบเล่าทันที “เฮ้อ ไม่รู้เกิดอะไรขึ้น ทั้ง ๆ ที่ตั้งแต่สร้างโรงงาน ครอบครัวของเราก็ช่วยเหลืออวิ๋นเถียนเถียนมามาก แต่นางกลับบอกว่าจะเลิกจ้าง แล้วก็ไล่ครอบครัวข้าออกทั้งหมด ช่างใจร้ายเหลือเกิน!”