หมอพิษชั้นหนึ่ง - เล่มที่ 24 ตอนที่ 721 ฆ่าคนปิดปาก
เล่มที่ 24 ตอนที่ 721 ฆ่าคนปิดปาก
“ฝ่าบาท จัดการเรียบร้อยแล้วพ่ะย่ะค่ะ”
องครักษ์เงากลับมาข้างกายเซียวอี้เชิน บุรุษรูปงามมิได้กล่าวคำใด เพียงแต่บนใบหน้ายังคงประดับไปด้วยสีหน้าอันตราย
สุราคารวะไม่ดื่มจะดื่มสุราลงทัณฑ์ เขาไม่เห็นใจคนเช่นนี้แม้แต่น้อย ถึงกับเสแสร้งต่อหน้าเขา ใช่แล้ว จะต้องเป็นการเสแสร้งแน่นอน
เซียวอี้เชินมิสามารถสลัดภาพรักใคร่กลมเกรียวเช่นนั้นออกไปได้ เขาไม่เชื่อว่าจะมีคนยอมละทิ้งความร่ำรวยและเกียรติยศเพื่ออยู่ลำบากเป็นเพื่อนภรรยาจริงๆ เช่นนี้ราวกับกำลังกล่าวว่าเมื่อก่อนเขาเป็นฝ่ายผิด เป็นเขาที่เห็นแก่ตัว เขาคิดว่าผู้คนในใต้หล้านี้ล้วนเป็นเช่นเดียวกับเขา ต้องเป็นเช่นนั้นเขาจึงจะไม่เสียใจ
ครอบครัวชนบทที่มีชีวิตธรรมดาหรือ? ฮ่าๆ โง่งม! นั่นเป็นชีวิตของผู้ที่ไม่มีความสามารถเพียงพอที่จะเลือก
เซียวอี้เชินพลันพบว่าในมือของตนยังถือเสบียงแห้งที่นายพรานให้เขามาเมื่อครู่นี้ ดวงตามืดครึ้มลง โยนไปบนพื้นหญ้าด้านข้างโดยไม่เสียดายแม้แต่น้อย “จำเส้นทางนี้ไว้” รอเขากลับไปถอนพิษเสียก่อน แล้วจะกลับมาจัดการกับค่ายกลของแคว้นเหลียนแห่งนี้อีกครั้ง!
…
ภายในพระราชวังแห่งแคว้นเหลียน
ในตำหนักอันเงียบสงบมีบุรุษในชุดคลุมสีดำผู้หนึ่งปรากฏตัวขึ้นอย่างไร้เสียง ฮองเฮาปรายพระเนตรมองอย่างเกียจคร้านแต่กลับมิได้ตรัสคำใด ท่าทีเช่นนี้มากเพียงพอที่จะอธิบายว่าพระนางกำลังไม่พอพระทัย
“กระหม่อมถวายพระพรฮองเฮาพ่ะย่ะค่ะ นี่คือยาโลหิตเนื้อข้นในครั้งนี้ ประสิทธิภาพดีกว่าเมื่อก่อนมาก สามารถช่วยรักษาพระฉวีของเหนียงเหนียงให้งามยิ่งกว่าสตรีเยาว์วัย”
กล่องเล็กๆ อันงดงามประณีตปรากฏขึ้นในมือผู้อาวุโส เขาเปิดออกเบาๆ ยาเนื้อข้นเหนียวสีแดงคล้ายผลลิ้นจี่เปล่งประกายงดงามปรากฏขึ้นเบื้องพระพักตร์ ฮองเฮาเลิกพระขนงเล็กน้อย “ใช้อะไรทำ?”
ผู้อาวุโสเบนสายตาขึ้นมอง ดวงตามืดครึ้มทว่าเฉลียวฉลาดเกิดประกายไหลผ่าน ฮองเฮาจึงคาดเดาได้หลายส่วน
“เด็กคนนั้น สุดท้ายยังนับว่ามีประโยชน์อยู่บ้าง”
แม่นมที่อยู่ด้านหลังฮองเฮารีบเข้ามารับยานั้นไว้ พระดรรชนีของฮองเฮาแตะเบาๆ ทายาบนหลังพระหัตถ์ของตน ความเย็นทำให้พระนางรู้สึกเสียดแทงกระดูกอยู่บ้าง
เลือดของซ่างกวนเมิ่งไม่เพียงแต่จะนำมาใช้สร้างยาพิษได้เท่านั้น ทั้งยังสามารถนำมาทำเป็นยาดูแลผิวพรรณได้ด้วย ประสิทธิภาพดีเยี่ยมมหัศจรรย์ ผู้อาวุโสรู้ว่าก่อนหน้านี้ซ่างกวนเมิ่งทำให้ฮองเฮาทรงกริ้ว พาลให้ฮองเฮาไม่พอพระทัยมาถึงเขา ยามนี้จึงนำของที่ทำให้ผู้คนหวาดกลัวทว่าล้ำค่ามาประจบประแจงฮองเฮา ทั้งสองล้วนตระหนักอยู่แก่ใจ
“จวนแม่ทัพกงซุนคุ้มครองแน่นหนา คิดไม่ถึงว่าเจ้าจะไปมาตามใจเช่นนี้ได้”
ผู้อาวุโสหัวเราะเบาๆ ไม่ปกปิดความดูหมิ่นถากถางแม้แต่น้อย “ความพยายามของกระหม่อมย่อมมิอาจมอบให้ผู้อื่นเปล่าๆ”
บนพระพักตร์ของฮองเฮาเจือไปด้วยรอยสรวลลึกล้ำแฝงความหมาย “เปิ่นกงกลับอยากจะเห็นเสียจริง ครั้งนี้แม่ทัพกงซุนจะอธิบายอย่างไร”
ร่างของซ่างกวนเมิ่งถูกรักษาไว้อย่างดีในจวนของแม่ทัพกงซุน เพียงแต่แม่ทัพกงซุนพะวงใจมาโดยตลอด การคุ้มครองของทั้งจวนในยามนี้จึงหนาแน่นยิ่งขึ้น องครักษ์ที่รับหน้าที่คุ้มกันซ่างกวนเมิ่งในตอนนั้นก็ได้รับโทษหนัก
“ทูลฝ่าบาท ฮองเฮาขอเข้าเฝ้าพ่ะย่ะค่ะ”
ภายในห้องทรงอักษร จักรพรรดิแห่งแคว้นเหลียนเบนดวงเนตรขึ้นมอง ฮองเฮา? หากไม่มีเรื่องคงไม่มาเยือน คราวนี้มาเพราะเหตุใดกันเล่า
เพียงไม่นานสตรีสูงศักดิ์ก็เดินเข้ามาด้วยท่าทีนอบน้อม บนพระพักตร ์เจือไปด้วยความเศร้าโศกเสียใจ “หม่อมฉันถวายพระพรฝ่าบาทเพคะ”
“ฮองเฮามาในครั้งนี้ หรือเป็นเพราะเรื่องของซ่างกวนเมิ่ง” มาขอร้องให้ซ่างกวนเมิ่งหรือ? นางควรรู้ว่าคำพูดของตนมีค่านับทองพันชั่ง ไม่อาจเรียกคืน ในเมื่อมอบให้จวนแม่ทัพแล้ว นางอย่าได้คิดจะก่อเรื่องอันใดอีกเลย
“ทูลฝ่าบาท เมื่อคืนหม่อมฉันฝันร้ายเป็นอย่างยิ่ง ในฝันเห็นเมิ่งเอ๋อร์มาพบหม่อมฉัน กล่าวว่านางถูกใส่ร้าย ให้หม่อมฉันทวงความยุติธรรมให้นาง”
“อ้อ? เพียงแค่ความฝันเท่านั้น ฮองเฮาอย่าได้เอะอะไป”
ฮองเฮาหลุบดวงเนตรลง สุรเสียงเต็มไปด้วยความโศกเศร้า “แต่ในใจของหม่อมฉันรู้สึกไม่สงบ ขอให้ฝ่าบาทอนุญาตให้หม่อมฉันพบซ่างกวนเมิ่งด้วยเถิดเพคะ เด็กคนนี้ร่างกายอ่อนแอ จะอยู่ในคุกใต้ดินที่มืดครึ้มและเย็นยะเยือกเช่นนั้นได้อย่างไร หากแม่ทัพกงซุนไม่เต็มใจก็ให้แม่ทัพเฝ้าอยู่ข้างๆ หม่อมฉันเพียงต้องการมั่นใจว่าซ่างกวนเมิ่งปลอดภัยดีเพคะ”
จักรพรรดิแห่งแคว้นเหลียนทอดพระเนตรสตรีเบื้องหน้า อีกฝ่ายพูดจาเป็นเรื่องเป็นราว ความต้องการสมเหตุสมผล ดูเหมือนตนจะไม่มีเหตุผลอันใดให้ปฏิเสธ เพียงแต่…หรือว่าทางจวนแม่ทัพกงซุนจะเกิดเรื่องอะไรขึ้น? ทุกคนต่างทราบดีว่าซ่างกวนเมิ่งเป็นเพียงมากตัวหนึ่งของฮองเฮา จู่ๆ นางจะใส่ใจความเป็นความตายของอีกฝ่ายขึ้นมากะทันหันได้อย่างไร เช่นนั้นมีความเป็นไปได้เพียงอย่างเดียว ซ่างกวนเมิ่งจะต้องร้ายมากกว่าดี
หากกระทั่งจวนแม่ทัพกงซุนก็ยังไม่ปลอดภัย เช่นนั้นฮองเฮานับว่ามีความสามารถจริงๆ
“ฝ่าบาทโปรดวางพระทัย เรื่องนี้มอบให้แม่ทัพกงซุนตรวจสอบแล้ว หม่อมฉันย่อมไม่มีความคิดเห็นอันใด เพียงแต่หม่อมฉันจิตใจสับสนวุ่นวาย บางทีหากมีหม่อมฉันอยู่ด้วย เมิ่งเอ๋อร์อาจจะยอมสารภาพความจริง ฝ่าบาทไม่อยากรู้ความจริงให้เร็วเสียหน่อยหรือเพคะ? หรือจะกล่าวว่า…ฝ่าบาทสงสัยความสามารถของจวนแม่ทัพกงซุน?” ความหมายของฮองเฮาก็คือ จักรพรรดิแห่งแคว้นเหลียนกำลังปกป้องจวนแม่ทัพกงซุนอยู่ใช่หรือไม่
“หากกระทั่งจวนแม่ทัพกงซุนก็ยังเชื่อถือไม่ได้เช่น นั้นแคว้นเหลียนของเจิ้นก็ไม่มีผู้ใดเชื่อถือได้แล้ว ฮองเฮากลับไปรอก่อนเถิด อีกสักครู่เจิ้นจะสั่งให้คนไปตามเขาเข้าวัง”
กลับไปรอ? ฝ่าบาทคิดจะยืดเวลาออกไปกระมัง ช่างเถิด จะอย่างไรคนก็ตายไปแล้ว พระนางไม่เชื่อว่าจวนแม่ทัพกงซุนจะหาซ่างกวนเมิ่งมามอบให้ตนได้ “หม่อมฉันทูลลาเพคะ”
อีกด้านหนึ่ง
“ซูเอ๋อร์?”
ด้านนอกมีเสียงแม่ทัพกงซุนดังแว่วมา อวิ๋นซูตอบรับเสียงเบา ประตูค่อยๆ ถูกเปิดออก เขามองเพียงปราดเดียวก็เห็นขวดกระเบื้องวางบนโต๊ะ
“ซูเอ๋อร์ นี่เจ้า…”
“ตัวอย่างเลือดของซ่างกวนเมิ่ง บางทีอาจจะสืบหาความลับของตระกูลอู่ได้”
เมื่อแม่ทัพกงซุนได้ยินชื่อของซ่างกวนเมิ่งก็อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว จากนั้นจึงทอดถอนใจเบาๆ อวิ๋นซูเพียงมองก็คาดเดาได้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ “เรื่องนี้ไม่ตำหนิท่านพ่อ เดิมทีตระกูลอู่กระทำเรื่องใดล้วนโหดเหี้ยมและเป็นความลับอยู่แล้ว เชื่อว่าผู้อาวุโสตระกูลอู่ผู้นั้นคงหวาดกลัวความสามารถของท่านพ่อจึงจู่โจมอย่างฉับพลัน หากมิใช่ว่าจวนแม่ทัพป้องกันแน่นหนา เกรงว่าผู้ที่ตายคงไม่ได้มีเพียงองครักษ์ผู้เดียว”
ความหมายของอวิ๋นซูก็คือ ด้วยนิสัยของตระกูลอู่ หากพวกเขาไม่เห็นจวนแม่ทัพอยู่ในสายตาคงมีคนตายมากมายแล้ว จะไปมารวดเร็วเช่นนี้ได้อย่างไร
“ซูเอ๋อร์กำลังปลอบใจพ่อแล้ว” แม้ปากของแม่ทัพกงซุนจะกล่าวเช่นนี้ แต่ในใจกลับไม่คิดมากอีก บุตรีของตนรู้จักพูดจริงๆ ต้องทราบว่าแม่ทัพกงซุนเชื่อมั่นในความสามารถของลูกน้องตนเป็นอย่างยิ่ง ความล้มเหลวในครั้งนี้ราวกับเป็นฝ่ามือตบลงบนหน้าของเขา ทำให้เขาเสียหน้าต่อองค์ชายใหญ่และอวิ๋นซู
“อย่างไรก็ตาม เรื่องของซ่างกวนเมิ่งเชื่อว่าฮองเฮาคงไม่ยอมจบง่ายๆ เป็นแน่ ตอนนี้คนก็ตายไปแล้ว ต่อให้พวกเรารู้ชัดเจนว่าเป็นการบงการของฮองเฮาแต่ก็ไม่มีข้อพิสูจน์ คงได้เวลาคิดหาวิธีแล้ว” อวิ๋นซูคิดว่าคนตายในจวนแม่ทัพย่อมไม่อาจปัดความรับผิดชอบได้ หากฮองเฮาต้องการใช้เรื่องนี้มาก่อความวุ่นวาย ย่อมไม่อาจหลีกเลี่ยงจริงๆ ควรจะคิดหาวิธีจบเรื่องให้ดี
“หึ คนก็ถูกฆ่าปิดปากไปแล้ว พระนางยังกล้า…”
ยามนี้เอง พ่อบ้านชรากลับเดินเข้ามาจากด้านนอกด้วยสีหน้าร้อนรน “นายท่าน คุณหนู ในวังส่งคนมาขอรับ”
เพียงไม่นานขันทีใหญ่ที่คอยติดตามฝ่าบาทก็มาปรากฏตัวเบื้องหน้าพวกเขา “แม่ทัพกงซุน ฝ่าบาททรงมีรับสั่งเรียกตัวแม่ทัพกงซุนและคุณหนูซ่างกวนเข้าวังพร้อมกัน ฝ่าบาทและฮองเฮาต้องการสืบสวนด้วยพระองค์เองขอรับ”
เป็นเช่นนี้จริงๆ ด้วย! แม่ทัพกงซุนมองไปยังอวิ๋นซูโดยไม่รู้ตัว บุตรีของตนคาดเดาเรื่องราวได้ประหนึ่งเทพเซียน เพียงแต่ฮองเฮาไร้ยางอายจริงๆ ฆ่าคนไปแล้ว ตอนนี้ยังมีหน้ามาถามหาคนจากจวนแม่ทัพของพวกเขาอีก!
แม่ทัพกงซุนขมวดคิ้ว ชั่วขณะนั้นไม่ทราบว่าควรจะกล่าวเช่นไรดี เขารู้ว่าตอนนี้ไม่อาจบอกเรื่องที่ซ่างกวนเมิ่งตายไปแล้วออกไปได้เด็ดขาด เพียงแต่คนก็ตายไปแล้ว หรือจะให้เขานำศพไร้หัวเข้าวังไปเล่า?
“ลำบากกงกงทูลฝ่าบาทด้วยว่าตอนนี้คุณหนูซ่างกวนยังสลบไสลไม่ได้สติ รอให้นางฟื้นขึ้นมาก่อน พวกเราจะต้องพานางเข้าวังแน่นอน ลำบากกงกงแล้ว” ยามนี้เอง สตรีสุขุมเยือกเย็นก้าวออกมา ใบหน้าสงบนิ่งราวกับซ่างกวนเมิ่งหมดสติไปจริงๆ
ความจริงอวิ๋นซูฟังความหมายในคำพูดของขันทีผู้นี้ออก เป็นฝ่าบาทที่เรียกตัวพวกเขาเข้าวัง แต่มิได้กล่าวว่าต้องเป็นวันนี้ เชื่อว่าคงต้องการให้เวลาพวกเขาเตรียมตัวหาเหตุผลที่สามารถปัดความรับผิดชอบให้ดี คนยังสลบไสลไม่ได้สติ หากพาเข้าวังไปก็มิสามารถสอบถามอันใด ย่อมต้องรอให้คนฟื้นเสียก่อนจึงจะไปเข้าเฝ้าเบื้องพระพักตร์ได้
ขันทีแย้มยิ้มออกมาดังคาด “ในเมื่อเป็นเช่นนี้บ่าวจะกลับไปกราบทูล อย่างไรก็ตาม ขอให้ท่านแม่ทัพและคุณหนูพาซ่างกวนเมิ่งเข้าวังเร็วเสียหน่อย”
“น้อมส่งกงกง”
เมื่อเห็นเงาร่างเดินจากไป แม่ทัพกงซุนจึงค่อยผ่อนคลายลง “ซูเอ๋อร์ คนก็ตายไปแล้ว พวกเราจะพาผู้ใดเข้าวัง?”
อวิ๋นซูครุ่นคิด “หากผู้อื่นฆ่า จวนแม่ทัพของพวกเราย่อมปัดความรับผิดชอบไม่ได้ แต่หากเป็นการฆ่าตัวตาย…”
แม่ทัพกงซุนเข้าใจความหมายของนางได้โดยพลัน บนโลกใบนี้มีวิธีการฆ่าตัวตายนับร้อยพัน หากซ่างกวนเมิ่งมีใจคิดฆ่าตัวตาย ไหนเลยจะมีผู้ใดขัดขวางได้
“พ่อจะไปหาศพที่ดูเหมือนนางมา…” เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องยากสำหรับแม่ทัพกงซุน เพียงหาศพที่มีอายุใกล้เคียงกับซ่างกวนเมิ่งแล้วทำลายใบหน้าเสีย พวกเขามีนับร้อยพันวิธีที่จะใช้กลอุบายนำของปลอมแทนของจริงโดยที่ผู้อื่นไม่อาจหาความผิดปกติได้แม้เพียงครึ่งส่วน
อวิ๋นซูพยักหน้าเล็กน้อย ในมือของนางยังมีตัวอย่างเลือดของซ่างกวนเมิ่งอยู่ เชื่อว่าหากต้องการสร้างศพปลอมคงเป็นเรื่องง่าย เรียกได้ว่าเบื้องบนมีรับสั่งเบื้องล่างขานรับ ฮองเฮาต้องการใช้เรื่องนี้มาทำให้พวกเขาลำบากใจ ย่อมไม่จบเพียงเท่านี้แน่
อย่างไรก็ตาม อวิ๋นซูคิดวิธีการรับมือไว้แล้ว และยังสามารถทำให้ฮองเฮารับมือไม่ทันด้วย
“ไม่ทราบว่าท่านพ่อหาลายมือของซ่างกวนเมิ่งมาได้หรือไม่เจ้าคะ?” ฐานะของหลิ่วอวิ๋นฮว๋าหรือซ่างกวนเมิ่งล้วนอยู่ในแคว้นเหลียน ไม่รู้ว่านางเปลี่ยนลายมือของตนหรือไม่
“เรื่องนี้ง่ายมาก พ่อจะสั่งให้คนไปหามา”
เช้าวันต่อมา จวนแม่ทัพกงซุนมีเสียงตื่นตระหนกดังแว่วมา “แย่แล้ว ซ่างกวนเมิ่งฆ่าตัวตาย…”
ข่าวนี้แพร่กระจายประหนึ่งไฟป่า ฮองเฮาที่รออยู่ในพระราชวังเผยรอยสรวลถากถางบนพระพักตร์ คิดไม่ถึงว่าพวกเขาจะใช้วิธีการโง่งมเช่นนี้ คิดจะหาศพปลอมมาแทนเช่นนั้นหรือ? พระนางประเมินพวกเขาสูงเกินไปจริงๆ ซ่างกวนเมิ่งเป็นยาพิษที่ผู้อาวุโสชุบเลี้ยงมากับมือ คิดจะหาคนผู้หนึ่งมาแทนย่อมมิใช่เรื่องง่ายเพียงนั้น
แม่ทัพกงซุนผู้นี้จะโอหังเกินไปแล้ว เมื่อเขานำศพปลอมเข้าวัง เช่นนั้นเท่ากับก่อความผิดฐานหลอกลวงเบื้องสูง ช่างเถิด มีเหยื่อมาประเคนถึงประตู ย่อมไม่มีเหตุผลที่ตนจะไม่รับ
ฮองเฮารู้สึกราวกับได้เห็นแม่ทัพกงซุนก่อความผิดใหญ่หลวงจึงรู้สึกมีความสุขเป็นพิเศษ
Venus36
ฮองเฮารู้จีกอวิ๋นซูน้อยไปเสียแล้ว นางมีความคิดราวกับเทพเซียน มักก้าวนำผู้อืืนก้าวหนึ่งเสมอ ด้วยชาติด่อนต้องของบคุณผัวเก่าชั่วช้า พานางไปเจอมาสารพัด ทำให้อ่านใจคนได้ง่าย เพีนงแค่ได้มองและสัมผัสรู้นิสัย ก็อ่านเกมขาด เฟิงหลิ่งรียมาเด้อ สุดที่รักกำลังถูกเล่นงาน