พันธสัญญาลวงรัก - ตอนที่ 983 อย่าตามใจเธอจนเกินไป

ตอนที่ 983

อย่าตามใจเธอจนเกินไป

มู่เสี่ยวซือรู้สึกว่าทุกสิ่งรอบตัวเธอนั้นดูแปลกใหม่มาก เธอจึงบิดตัวและหมุนไปมาอยู่ในอ้อมกอด ความอยากรู้อยากเห็นทำให้เธออยากจะสัมผัสทุกสิ่งรอบกาย

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวมองดูลูกสาวที่หมุนตัวไปมาแล้วกลัวว่าจะหล่นลงจึงรีบเอื้อมมือออกไปพยุงตัวเธอเอาไว้ ถงเหมี่ยวเหมี่ยวมองดูลูกสาวที่ยังคงเคลื่อนไหวอยู่จึงพูดตักเตือนด้วยสีหน้าจริงจัง

“มู่เสี่ยวซือ อยู่นิ่ง ๆ อย่าขยับ ถ้าขยับตัวอีกแม่จะไม่พาหนูออกมาเล่นแล้วนะ!” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวขมวดคิ้วแล้วพูดกับลูกสาวตัวแสบด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

มู่เสี่ยวซือมองดูสีหน้าจริงจังของแม่ และหลังจากได้ยินแม่บอกว่าจะไม่พาเธอออกมาเล่นอีก เธอก็รีบทำตัวดี ไม่ขยับเขยื้อนทันที

มู่อวี้เฉิงมองดูภรรยาทำหน้าตาเคร่งขรึม ต่อว่าลูกสาวของเขาก็เกิดอาการไม่พอใจขึ้นมาทันที เขาลุกขึ้นเตรียมจะพูดแก้ตัวให้กับลูกสาว แต่ทันทีที่มู่อวี้เฉิงลุกขึ้น ถงเหมี่ยวเหมี่ยวกลับจ้องเขม็งไปทางเขาจนเขาต้องนั่งลงเหมือนเดิม

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวโกรธมากเมื่อเห็นว่ามู่อวี้เฉิงพยายามจะปกป้องลูกสาว เขากำลังตามใจลูกสาวเกินกว่าเหตุ หนำซ้ำยังกล้ากระโดดออกมาต่อสู้กับเธออีก ดังนั้นเธอจึงหันไปจ้องเขม็งมู่อวี้เฉิงโดยตรง

“ก็เพราะคุณนั่นแหละตามใจลูกทุกวัน ถ้าเกิดยังทำแบบนี้ต่อไปเธอจะกลายเป็นเด็กดื้อรั้น ไม่ฟังอะไรเลย เราต้องอบรมสั่งสอนลูกให้ดี อย่างตามใจลูกอีก ไม่งั้นลูกจะกลายเป็นเด็กดื้อ!”

มู่เสี่ยวซือมีความสุขมากเมื่อเห็นว่าแด๊ดดี้ก็โดนหม่ามี้ดุเหมือนกัน เธอดีใจที่หม่ามี้ไม่ได้ดุเธอแค่คนเดียว

มู่อวี้เฉิงโกรธไม่ลงเพราะภรรยาเขาพูดถูกต้องทุกอย่าง พอหันกลับไปเห็นลูกสาวกำลังหัวเราะคิกคักชอบใจก็รู้สึกไม่พอใจขึ้นมา

ไอตัวแสบ ลูกก็รู้ว่าแม่กำลังต่อว่าพ่อเพราะลูกอยู่ แต่กลับมาหัวเราะชอบใจมีความสุขบนความทุกข์ของพ่อ หลังจากนี้ได้ชีวิตที่มีความสุขได้หายไปแน่

ผู้คนที่เฝ้าดูอยู่รอบข้างต่างหัวเราะชอบใจเมื่อเห็น มู่อวี้เฉิงถูกถงเหมี่ยวเหมี่ยวต่อว่า เห็นได้ชัดว่าใครใหญ่สุดในครอบครัว!

มู่อวี้เฉิงรู้สึกอับอายมากเมื่อเห็นผู้คนรอบข้างมองมา จากนั้นเขาก็หันไปมองภรรยาที่ยังคงคิดคำนวณความผิดพลาดของเขาอยู่! จู่ ๆ เขาก็รู้สึกหนักใจ รีบขัดจังหวะภรรยาของตัวเองและยอมรับความผิดพลาดในทันที

“ที่รัก ที่รัก ผมผิดไปแล้ว ผมไม่น่าตามใจลูกเลย ได้โปรดยกโทษให้ผมด้วยนะ หลังจากนี้ผมจะสั่งสอนเสี่ยวซือให้ดี!”

มู่อวี้เฉิงพูดขอโทษขณะขยิบตาให้ภรรยา บอกว่ามีคนมากมายยืนล้อมดูเหตุการณ์อยู่ควรจะไว้หน้าเขาบ้าง แต่มู่อวี้เฉิงกลับไม่รู้เลยว่าในสายตาของคนพวกนี้ เขาได้เสียภาพพจน์ไปหมดแล้ว

เมื่อพิจารณาสถานะของเขาในครอบครัว ผู้คนรอบข้างต่างก็มองมาที่เขาด้วยความเห็นอกเห็นใจ เห็นได้ชัดว่าสถานะของเขาไม่ได้สูงส่งมากนัก

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวสังเกตเห็นสายตาของมู่อวี้เฉิงแล้วกวาดสายตามองดูกลุ่มคนที่ยืนอยู่รายล้อม จากนั้นเธอก็หันกลับมามองมู่อวี้เฉิงผู้น่าสงสารอีกครั้งก่อนจะหันกลับไปตวาดผู้คนรอบข้าง

“พวกคุณมายืนออกันทำไม ไม่ทำงานทำการกันเหรอ?” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวจ้องมองผู้คนรอบข้าง พอเหล่าพนักงานเห็นเจ้านายมองมาก็วิ่งสลายตัวราวกับฝูงสัตว์ป่าทันที ทำให้เกิดความโกลาหลอยู่ชั่วขณะหนึ่ง และหลังจากนั้นไม่นานก็เหลือเพียงมู่อวี้เฉิง ถงเหมี่ยวเหมี่ยวและมู่เสี่ยวซือที่อยู่ในอ้อมแขน

มู่อวี้เฉิงเห็นว่าผู้คนกลับออกไปกันหมดแล้วและเห็นว่าภรรยายังคงวางมาดสั่งการอยู่ เขาก็อดจะหัวเราะไม่ได้และคิดในใจว่าปล่อยคนพวกนั้นหัวเราะเยาะเขาไปก่อนเถอะ

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเห็นว่ามู่อวี้เฉิงหัวเราะเสียงดังก็หันไปมองเขาแล้วพูดว่า “หัวเราะอะไร ตามฉันมา”

เมื่อเห็นสีหน้าจริงจังของภรรยา มู่อวี้เฉิงก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากฝากลูกสาวไว้กับพนักงานหญิงคนหนึ่งและเดินตามภรรยาไปอย่างเชื่อฟัง

มู่อวี้เฉิงเดินตามถงเหมี่ยวเหมี่ยวเข้าไปในห้องทำงานและนั่งลง มองดูถงเหมี่ยวเหมี่ยวที่ยังคงมีสีหน้าเคร่งขรึม มู่อวี้เฉิงจึงยิ้มและพูดกับถงเหมี่ยวเหมี่ยวว่า “ทำไม ยังโกรธอยู่เหรอ? ที่รักอย่าโมโหสิ! ยิ้มหน่อยจะได้ดูเด็กลง!”

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวมองดูมู่อวี้เฉิงที่ยิ้มแย้มอย่างไร้ความกังวล เธอรู้สึกหมดหนทางมากและไม่รู้จะทำยังไง ทำได้แค่ยกมือขึ้นมากดทับใบหน้าตัวเองเพื่อไม่ให้มองเห็นเขา ถงเหมี่ยวเหมี่ยวอยากจะถามว่าท่านประธานผู้เย็นชาและช่องว่างอำนาจหายไปไหน ทำไมตอนนี้เขาถึงได้กลายมา… เป็นแบบนี้! หรือว่าจะมีใครเข้ามาครอบงำร่างของเขา!

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวพยายามต้านทานตัวเองไม่ให้โยนเขาออกไปจากหน้าต่าง และพูดกับเขาว่า “เฮ้อ! ฉันไม่ได้โกรธแล้ว! ฉันแค่อยากจะคุยกับคุณหน่อย คุณจะให้ท้ายซือซือแบบนี้ไม่ได้นะ ถ้าคุณให้ท้ายลูกแบบนี้ลูกจะกลายเป็นเด็กไม่มีเหตุผล!”

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวพูดบอกมู่อวี้เฉิง

มู่อวี้เฉิงรู้สึกว่าเขาถูกดูหมิ่นอย่างมาก เขาไม่ได้ตามใจ ซือซืออย่างเดียวสักหน่อย เขาเองก็สอนให้ลูกรู้ว่าอะไรควรทำอะไรไม่ควรทำ แต่ทำไมภรรยาของเขาถึงเอาแต่พูดว่าเขาตามใจซือซือมากและทำเหมือนกับว่าลูกไม่รู้จักผิดชอบชั่วดี

มู่อวี้เฉิงรู้สึกว่าเขาควรจะกอบกู้ชื่อเสียงของเขาคืนมา ไม่สามารถปล่อยให้ภรรยาของเขาเข้าใจผิดได้ ไม่อย่างนั้นชีวิตอันสงบสุขของเขาจะต้องพังทลายลง!

“ที่รัก ไม่ต้องห่วง ผมรู้วิธีสอนซือซือ ผมอาจจะตามใจลูกไปบ้างแต่ไม่ได้ตามใจจนเกินไป จะสอนให้ลูกรู้จักแยกแยะผิดชอบชั่วดี ให้รู้ว่าอะไรควรทำอะไรไม่ควรทำ”

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวนั่งฟังคำพูดอ่อนโยนของมู่อวี้เฉิงแล้วไม่รู้จะพูดอะไร เธอเดินเข้าไปพักพิงในอ้อมแขนของมู่อวี้เฉิง วางศีรษะลงบนไหล่เขาและพูดบอกเขาเบา ๆ ว่า “ฉันไม่ได้ตั้งใจจะต่อว่าคุณ แค่อยากจะเตือนคุณว่าอย่าให้ท้ายซือซือมาก”

มู่อวี้เฉิงกอดถงเหมี่ยวเหมี่ยว ฟังเสียงกระซิบของเธอและมองดูใบหน้างดงามใกล้ ๆ จากนั้นก็โน้มตัวลงไปจูบริมฝีปากแดง

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวกำลังจะพูดบางอย่างแต่เธอกลับถูก มู่อวี้เฉิงจูบเสียก่อน เธอชะงักไปชั่วขณะเพราะที่นี่คือที่บริษัทและเธอไม่ได้ปิดม่าน ทำให้คนภายนอกสามารถมองเห็นข้างในได้ พอคิดได้เช่นนั้น ถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็หน้าแดง แก้มของเธอแดงมากจนสามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า ถงเหมี่ยวเหมี่ยวรีบโบกไม้โบกมือห้ามปราม โดยไม่รู้จะเอามือไปวางไว้ตรงไหน

หลังจากนั้นไม่นานมู่อวี้เฉิงก็ผละออกจาก ถงเหมี่ยวเหมี่ยว มู่อวี้เฉิงมองดูถงเหมี่ยวเหมี่ยวแล้วยิ้มคลุมเครือ จากนั้นก็เลียริมฝีปากราวกับกำลังบอกว่าเธออร่อยมาก

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวมองดูมู่อวี้เฉิงคนขี้โกงแล้วไม่รู้จะพูดว่าอะไร

กระทั่งถึงเวลาเลิกงาน มู่อวี้เฉิงกับถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็เดินออกมาจากห้องทำงาน มู่อวี้เฉิงมาพาตัวลูกน้อยของเขากลับไป แต่ในขณะเดียวกันพนักงานที่อยู่ด้านนอกกลับจ้องมองพวกเขาด้วยดวงตาที่มีเลศนัย บ่งบอกว่าพวกเขาเห็นเหตุการณ์เมื่อสักครู่นี้ทั้งหมด ทำให้ถงเหมี่ยวเหมี่ยวมองดูผู้คนรอบข้างด้วยใบหน้าแดงก่ำ เธอไม่พูดอะไร เพียงจับมือมู่อวี้เฉิงแล้วอุ้มเสี่ยวซือเดิน ออกไป

หลังจากมู่อวี้เฉิงกับถงเหมี่ยวเหมี่ยวเดินออกมาแล้ว พวกเขาก็ตั้งใจจะขับรถไปรับลูกชาย แต่ในขณะนั้นมู่เสี่ยวซือกลับพูดบอกมู่อวี้เฉิงกับถงเหมี่ยวเหมี่ยวว่า “แด๊ดดี้ หม่ามี้จูบ เขินจังเลย!”

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวที่ได้ยินคำพูดของลูกสาวหน้าแดงแปร๊ดทันที เธอจ้องเขม็งไปทางมู่อวี้เฉิง แต่มู่อวี้เฉิงกลับไม่ได้รู้สึกละอายใจแม้แต่น้อย กลับหัวเราะออกมาแทน

เมื่อมารับลูกชายเสร็จแล้ว มู่อวี้เฉิงก็เห็นว่าถึงเวลาอาหารเย็นพอดีจึงถามถงเหมี่ยวเหมี่ยวว่าอยากกินอะไร

“ที่รัก วันนี้อยากกินอะไร?” มู่อวี้เฉิงหันไปมอง ถงเหมี่ยวเหมี่ยวแล้วพูดถาม

“อาหารยุโรป! จู่ ๆ ก็อยากกินอาหารยุโรป!” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวตอบ

“งั้นก็ไป” หลังจากพูดจบ มู่อวี้เฉิงก็สั่งให้คนขับรถขับไปที่ร้านอาหารตะวันตก